Греческий шутя. 100 анекдотов для начального чтения

© И. Франк, 2012

© ООО «Восточная книга», 2012

Пособие подготовила Юлия Чорногор.

Как читать эту книгу

Уважаемые читатели!

Перед вами – НЕ очередное учебное пособие на основе исковерканного (сокращенного, упрощенного и т. п.) авторского текста.

Перед вами прежде всего – ИНТЕРЕСНАЯ КНИГА НА ИНОСТРАННОМ ЯЗЫКЕ, причем настоящем, «живом» языке, в оригинальном, авторском варианте.

От вас вовсе не требуется «сесть за стол и приступить к занятиям». Эту книгу можно читать где угодно, например, в метро или лежа на диване, отдыхая после работы. Потому что уникальность метода как раз и заключается в том, что запоминание иностранных слов и выражений происходит ПОДСПУДНО, ЗА СЧЕТ ИХ ПОВТОРЯЕМОСТИ, БЕЗ СПЕЦИАЛЬНОГО ЗАУЧИВАНИЯ И НЕОБХОДИМОСТИ ИСПОЛЬЗОВАТЬ СЛОВАРЬ.

Существует множество предрассудков на тему изучения иностранных языков. Что их могут учить только люди с определенным складом ума (особенно второй, третий язык и т. д.), что делать это нужно чуть ли не с пеленок и, самое главное, что в целом это сложное и довольно-таки нудное занятие.

Но ведь это не так! И успешное применение Метода чтения Ильи Франка в течение многих лет доказывает: НАЧАТЬ ЧИТАТЬ ИНТЕРЕСНЫЕ КНИГИ НА ИНОСТРАННОМ ЯЗЫКЕ МОЖЕТ КАЖДЫЙ!

Причем

НА ЛЮБОМ ЯЗЫКЕ,

В ЛЮБОМ ВОЗРАСТЕ,

а также С ЛЮБЫМ УРОВНЕМ ПОДГОТОВКИ (начиная с «нулевого»)!

Сегодня наш Метод обучающего чтения – это почти триста книг на пятидесяти языках мира. И более миллиона читателей, поверивших в свои силы!

Итак, «как это работает»?

Откройте, пожалуйста, любую страницу этой книги. Вы видите, что сначала идет адаптированный текст, с вкрапленным в него дословным русским переводом и небольшим лексико-грамматическим комментарием. Затем следует тот же текст, но уже неадаптированный, без подсказок.

Если вы только начали осваивать греческий язык, то вам сначала нужно читать текст с подсказками, затем – тот же текст без подсказок. Если при этом вы забыли значение какого-либо слова, но в целом все понятно, то не обязательно искать это слово в отрывке с подсказками. Оно вам еще встретится. Смысл неадаптированного текста как раз в том, что какое-то время – пусть короткое – вы «плывете без доски». После того как вы прочитаете неадаптированный текст, нужно читать следующий, адаптированный. И так далее. Возвращаться назад – с целью повторения – НЕ НУЖНО! Просто продолжайте читать ДАЛЬШЕ.

Сначала на вас хлынет поток неизвестных слов и форм. Не бойтесь: вас же никто по ним не экзаменует! По мере чтения (пусть это произойдет хоть в середине или даже в конце книги) все «утрясется», и вы будете, пожалуй, удивляться: «Ну зачем опять дается перевод, зачем опять приводится исходная форма слова, все ведь и так понятно!» Когда наступает такой момент, «когда и так понятно», вы можете поступить наоборот: сначала читать неадаптированную часть, а потом заглядывать в адаптированную. Этот же способ чтения можно рекомендовать и тем, кто осваивает язык не «с нуля».

Язык по своей природе – средство, а не цель, поэтому он лучше всего усваивается не тогда, когда его специально учат, а когда им естественно пользуются – либо в живом общении, либо погрузившись в занимательное чтение. Тогда он учится сам собой, подспудно.

Для запоминания нужны не сонная, механическая зубрежка или вырабатывание каких-то навыков, а новизна впечатлений. Чем несколько раз повторять слово, лучше повстречать его в разных сочетаниях и в разных смысловых контекстах. Основная масса общеупотребительной лексики при том чтении, которое вам предлагается, запоминается без зубрежки, естественно – за счет повторяемости слов. Поэтому, прочитав текст, не нужно стараться заучить слова из него. «Пока не усвою, не пойду дальше» – этот принцип здесь не подходит. Чем интенсивнее вы будете читать, чем быстрее бежать вперед, тем лучше для вас. В данном случае, как ни странно, чем поверхностнее, чем расслабленнее, тем лучше. И тогда объем материала сделает свое дело, количество перейдет в качество. Таким образом, все, что требуется от вас, – это просто почитывать, думая не об иностранном языке, который по каким-либо причинам приходится учить, а о содержании книги!

Главная беда всех изучающих долгие годы один какой-либо язык в том, что они занимаются им понемножку, а не погружаются с головой. Язык – не математика, его надо не учить, к нему надо привыкать. Здесь дело не в логике и не в памяти, а в навыке. Он скорее похож в этом смысле на спорт, которым нужно заниматься в определенном режиме, так как в противном случае не будет результата. Если сразу и много читать, то свободное чтение по-гречески – вопрос трех-четырех месяцев (начиная «с нуля»). А если учить помаленьку, то это только себя мучить и буксовать на месте. Язык в этом смысле похож на ледяную горку – на нее надо быстро взбежать! Пока не взбежите – будете скатываться. Если вы достигли такого момента, когда свободно читаете, то вы уже не потеряете этот навык и не забудете лексику, даже если возобновите чтение на этом языке лишь через несколько лет. А если не доучили – тогда все выветрится.

А что делать с грамматикой? Собственно, для понимания текста, снабженного такими подсказками, знание грамматики уже не нужно – и так все будет понятно. А затем происходит привыкание к определенным формам – и грамматика усваивается тоже подспудно. Ведь осваивают же язык люди, которые никогда не учили его грамматику, а просто попали в соответствующую языковую среду. Это говорится не к тому, чтобы вы держались подальше от грамматики (грамматика – очень интересная вещь, занимайтесь ею тоже), а к тому, что приступать к чтению данной книги можно и без грамматических познаний.

Эта книга поможет вам преодолеть важный барьер: вы наберете лексику и привыкнете к логике языка, сэкономив много времени и сил. Но, прочитав ее, не нужно останавливаться, продолжайте читать на иностранном языке (теперь уже действительно просто поглядывая в словарь)!

Отзывы и замечания присылайте, пожалуйста, по электронному адресу frank@franklang.ru

* * *

Ήταν ένας Ιταλός, ένας Γερμανός, ένας Τούρκος κι ένας Έλληνας σε ένα αεροπλάνο (были = летят как-то итальянец, немец, турок и грек в самолете). Κάποια στιγμή λέει ο πιλότος ότι (вдруг: «в какой-то момент» говорит пилот, что) πρέπει να πέσουν τρία άτομα για να σωθεί το αεροπλάνο (нужно, чтобы выпали три человека, чтобы спасся самолет; πέφτω; σώζομαι), οπότε σηκώνεται ο Ιταλός και λέει (тогда встает итальянец и говорит): – «Ζήτω η Ιταλία!» και πέφτει (да здравствует Италия! и падает = выпрыгивает). Μετά ο Γερμανός (затем немец) και τέλος σηκώνεται κι ο Έλληνας και φωνάζοντας (и, наконец, встает грек и с криком: «крича»; φωνάζω): – «Ζήτω η Ελλάδα», αρπάζει τον Τούρκο και τον πετάει από κάτω (хватает турка и выбрасывает его вниз).

Ήταν ένας Ιταλός, ένας Γερμανός, ένας Τούρκος κι ένας Έλληνας σε ένα αεροπλάνο. Κάποια στιγμή λέει ο πιλότος ότι πρέπει να πέσουν τρία άτομα για να σωθεί το αεροπλάνο, οπότε σηκώνεται ο Ιταλός και λέει: – «Ζήτω η Ιταλία!» και πέφτει. Μετά ο Γερμανός και τέλος σηκώνεται κι ο Έλληνας και φωνάζοντας:

– «Ζήτω η Ελλάδα», αρπάζει τον Τούρκο και τον πετάει από κάτω.

* * *

Γυρνάει μία κοπέλα από το ραντεβού της, τελείως καταπτοημένη (возвращается одна девушка со свидания вконец обескураженная).

– Τι έχεις (что с тобой: «что имеешь»); ρωτά η μητέρα της (спрашивает ее мать). Χωρίσατε (расстались; χωρίζομαι);

– Όχι, αντίθετα (нет, напротив)! Ο Μιχάλης μου ζήτησε να τον παντρευτώ (Михаил сделал мне предложение: «меня просил, чтобы /я/ за него вышла замуж»; ζητάω; παντρεύομαι)!

– Και γιατί στενοχωριέσαι (и почему /ты/ такая расстроенная: «расстраиваешься»; στενοχωριέμαι);

– Γιατί μου είπε επίσης ότι είναι άθεος (потому что /он/ мне сказал еще, что /он/ атеист). Μαμά, δεν πιστεύει καν ότι υπάρχει Κόλαση (мама, /он/ не верит даже, что ад существует)!

– Παντρέψου τον (выходи за него; παντρεύομαι). Και μην φοβάσαι, θα του δείξουμε πόσο άδικο έχει (и не бойся, /мы/ ему покажем, как он/ неправ; δείχνω; έχω άδικο).

Γυρνάει μία κοπέλα από το ραντεβού της, τελείως καταπτοημένη.

– Τι έχεις; ρωτά η μητέρα της. Χωρίσατε;

– Όχι, αντίθετα! Ο Μιχάλης μου ζήτησε να τον παντρευτώ!

– Και γιατί στενοχωριέσαι;

– Γιατί μου είπε επίσης ότι είναι άθεος. Μαμά, δεν πιστεύει καν ότι υπάρχει Κόλαση!

– Παντρέψου τον. Και μην φοβάσαι, θα του δείξουμε πόσο άδικο έχει.

* * *

Η κυρία στο φούρναρη (женщина – пекарю; ο φούρναρης):

– «Είμαι τόσο νευριασμένη μαζί σας (я так нервничаю из-за вас), το ψωμί που μου δώσατε χθες ήταν μπαγιάτικο (хлеб, что вы мне продали: «дали» вчера, был черствый; δίνω – давать; продавать).»

– «Μα, τι λέτε κυρία μου, εμείς φτιάχνουμε ψωμί εδώ και 20 χρόνια (да что вы говорите, госпожа, мы печем: «готовим» хлеб уже 20 лет)!»

Και η κυρία:

– «Ναι, αλλά το πουλάτε τώρα (да, но продаете его сейчас)!»

Η κυρία στο φούρναρη:

– «Είμαι τόσο νευριασμένη μαζί σας, το ψωμί που μου δώσατε χθες ήταν μπαγιάτικο.»

– «Μα, τι λέτε κυρία μου, εμείς φτιάχνουμε ψωμί εδώ και 20 χρόνια!»

Και η κυρία:

– «Ναι, αλλά το πουλάτε τώρα!»

* * *

Ο πελάτης αγανακτισμένος (возмущенный клиент; αγανακτώ – возмущаться, негодовать): Τι κατάσταση είναι αυτή (что это такое: «что за ситуация эта»?); Όλη τη νύχτα δεν έκλεισα μάτι (всю ночь не сомкнул глаз; κλείνω – закрывать), παρακολουθώντας μια ολόκληρη μάχη ποντικών (наблюдая целую = настоящую битву мышей; παρακολουθώ; το ποντίκι)!

Ο ξενοδόχος (хозяин гостиницы): Και τι θα θέλατε να δείτε κύριε με τα λεφτά που δώσατε (а что вы хотели увидеть, господин, за те деньги, которые заплатили?; βλέπω; δίνω – давать; платить); Ταυρομαχίες (корриду?; ο ταύρος – бык; η μάχη – бой, борьба);

Ο πελάτης αγανακτισμένος: Τι κατάσταση είναι αυτή; Όλη τη νύχτα δεν έκλεισα μάτι, παρακολουθώντας μια ολόκληρη μάχη ποντικών!

Ο ξενοδόχος: Και τι θα θέλατε να δείτε κύριε με τα λεφτά που δώσατε; Ταυρομαχίες;

* * *

Πάει ένας τύπος μετά από πολύ καιρό στο γιατρό του (идет один человек спустя много времени к своему врачу; ο τύπος – тип, вид, категория; человек, тип; ο καιρός; ο γιατρός) να ρωτήσει για τα αποτελέσματα από κάτι εξετάσεις που είχε κάνει (чтобы спросить о результатах каких-то анализов, которые он делал = сдавал; ρωτάω; το αποτέλεσμα; η εξέταση – рассмотрение, исследование; анализ, медицинское обследование).

– «Τι γίνεται γιατρέ (как дела: «что происходит», доктор?); Όλα καλά, έτσι (все хорошо, да: «так»?);»

– «Δυστυχώς έχω για σένα δυσάρεστα νέα και πολύ δυσάρεστα νέα, λέει ο γιατρός (к сожалению, у меня для тебя неприятные и очень неприятные новости, говорит врач; το νέο). Ποια θες να ακούσεις πρώτα (какую хочешь услышать первой?);»

– «Τι μου λες γιατρέ μου τώρα (что ты /такое/ мне говоришь, доктор); Με κάνεις και ανησυχώ (ты меня заставляешь волноваться; κάνω – делать; заставлять). Πες μου τα δυσάρεστα πρώτα (скажи мне неприятную сначала). Τι τρέχει (что происходит; τρέχω – бежать; происходить);»

– «Κοίτα (смотри)! Οι εξετάσεις δείχνουν ότι έχεις 24 ώρες ζωής (анализы показывают, что у тебя /осталось/ 24 часа жизни)!»

– «Τι λες ρε γιατρέ τώρα (что ты такое говоришь, доктор?); Και τα πολύ δυσάρεστα ποια είναι δηλαδή (а очень неприятная какая же тогда?; δηλαδή – а именно; что же);»

– «Σε ψάχνω από χθες (/я/ тебя ищу со вчерашнего дня)!..»

Πάει ένας τύπος μετά από πολύ καιρό στο γιατρό του να ρωτήσει για τα αποτελέσματα από κάτι εξετάσεις που είχε κάνει.

– «Τι γίνεται γιατρέ; Όλα καλά, έτσι;»

– «Δυστυχώς έχω για `σένα δυσάρεστα νέα και πολύ δυσάρεστα νέα, λέει ο γιατρός. Ποια θες να ακούσεις πρώτα;»

– «Τι μου λες γιατρέ μου τώρα; Με κάνεις και ανησυχώ. Πες μου τα δυσάρεστα πρώτα. Τι τρέχει;»

– «Κοίτα! Οι εξετάσεις δείχνουν ότι έχεις 24 ώρες ζωής!»

– «Τι λες ρε γιατρέ τώρα; Και τα πολύ δυσάρεστα ποια είναι δηλαδή;»

– «Σε ψάχνω από χθες!..»

* * *

Μια βραδιά ο πατέρας του Τοτού είχε καλεσμένους στο σπίτι και τον έστειλε να πάρει κόκα κόλα (однажды вечером отец Тотоса пригласил домой гостей и послал его купить кока-колы; έχω; στέλνω; παίρνω – брать; покупать). Πάει λοιπόν ο Τοτός και κατά λάθος (и вот идет Тотос и по ошибке), μπαίνει στο χασάπικο (заходит в мясную лавку).

Αφηρημένος όπως ήταν ζητάει του χασάπη μια κόκα κόλα (рассеянный как обычно: «как был», просит у мясника кока-колу; αφηρημένος – абстрактный, отвлеченный; рассеянный; ο χασάπης). Ο χασάπης του λέει ότι δεν έχει και αυτός φεύγει (мясник ему говорит, что у него ее нет: «что не имеет», и тот уходит). Πάει στο σπίτι και το λέει του πατέρα του ότι δεν είχε το μαγαζί (идет /он/ домой и говорит отцу, что в магазине /кока-колы/ нет). Αυτός του είπε να ξαναπάει (/а/ тот сказал ему сходить снова; λέω).

Ξαναπάει λοιπόν στο χασάπικο (итак, он снова идет в мясную лавку; ξανά – вновь, еще раз; ξαναπηγαίνω) και ξαναλέει του χασάπη να του δώσει κόκα κόλα (и опять говорит мяснику, чтоб дал ему кока-колы; ξαναλέω; δίνω). Ο χασάπης του λέει ότι δεν έχει (мясник ему говорит, что у него ее нет) και ότι αν του το ξαναπεί, θα τον κρεμάσει ανάποδα (и что, если он ему еще раз скажет /такое/, тот подвесит его верх ногами; κρεμάω; το πόδι – нога).

Ο Τοτός ξαναζητάει λοιπόν και τον πιάνει ο χασάπης και τον κρεμάει ανάποδα (и вот Тотос снова просит, и берет его мясник и вешает верх ногами; ξαναζητάω; πιάνω).

Έτσι όμως που τον κρέμασε (вися таким образом: «как его повесили»), βλέπει ο Τοτός ένα αρνί κρεμασμένο και το ρωτάει (видит Тотос барана, подвешенного /за ноги/, и спрашивает его):

– «Και εσύ για κόκα κόλα ήρθες (и ты за кока-колой пришел?; έρχομαι);»

Μια βραδιά ο πατέρας του Τοτού είχε καλεσμένους στο σπίτι και τον έστειλε να πάρει κόκα κόλα. Πάει λοιπόν ο Τοτός και κατά λάθος, μπαίνει στο χασάπικο.

Αφηρημένος όπως ήταν ζητάει του χασάπη μια κόκα κόλα. Ο χασάπης του λέει ότι δεν έχει και αυτός φεύγει. Πάει στο σπίτι και το λέει του πατέρα του ότι δεν είχε το μαγαζί. Αυτός του είπε να ξαναπάει.

Ξαναπάει λοιπόν στο χασάπικο και ξαναλέει του χασάπη να του δώσει κόκα κόλα. Ο χασάπης του λέει ότι δεν έχει και ότι αν του το ξαναπεί, θα τον κρεμάσει ανάποδα.

Ο Τοτός ξαναζητάει λοιπόν και τον πιάνει ο χασάπης και τον κρεμάει ανάποδα.

Έτσι όμως που τον κρέμασε, βλέπει ο Τοτός ένα αρνί κρεμασμένο και το ρωτάει:

– «Και εσύ για κόκα κόλα ήρθες;»

* * *

Έσκαβε ο Τοτός στην αυλή του μια τρύπα (выкопал Тотос во дворе ямку: «отверстие»; σκάβω). Περνούσε ο γείτονας και είδε τον Τοτό να σκάβει (проходил сосед и увидел, как Тотос копает; περνάω; βλέπω). Τον ρωτάει (спрашивает его):

– Τι κάνεις εκεί μικρέ (что ты там делаешь, малыш; κάνω);

– Πέθανε το καναρίνι μου και το θάβω (умерла моя канарейка, и я ее хороню; πεθάνω), αποκρίνεται ο Τοτός με σκυμμένο το κεφάλι (отвечает Тотос с поникшей головой; αποκρίνομαι; σκύβω – гнуть, нагибать).

– Και γιατί κάνεις τόσο μεγάλη τρύπα (а зачем делаешь такую большую ямку: «дыру»); Ξαναρωτάει ο γείτονας (снова спрашивает сосед).

– Γιατί το καναρίνι μου είναι μέσα στον ηλίθιο τον γάτο σου, απαντάει ο Τοτός (потому что моя канарейка внутри твоего тупого кота, отвечает Тотос; ο γάτος).

Έσκαβε ο Τοτός στην αυλή του μια τρύπα. Περνούσε ο γείτονας και είδε τον Τοτό να σκάβει. Τον ρωτάει:

– Τι κάνεις εκεί μικρέ;

– Πέθανε το καναρίνι μου και το θάβω, αποκρίνεται ο Τοτός με σκυμμένο το κεφάλι.

– Και γιατί κάνεις τόσο μεγάλη τρύπα; Ξαναρωτάει ο γείτονας.

– Γιατί το καναρίνι μου είναι μέσα στον ηλίθιο τον γάτο σου, απαντάει ο Τοτός.

* * *

Ο Τοτός παίζει για ώρα στον κήπο (Тотос играет некоторое время в саду; ο κήπος), και η μητέρα του επιτέλους του φωνάζει (и мать, наконец, ему кричит; φωνάζω):

– Άντε πιά μαζέψου σπίτι (хватит уже, собирайся домой; μαζεύομαι)! Τι κάνεις τόση ώρα (что ты там делаешь столько времени; η ώρα – час; время);

Ο μικρός απαντά (ребенок отвечает; μικρός – маленький; ο μικρός – ребенок):

– Άσε με μαμά, παίζω με τον παππού (оставь меня, мама, я играю с дедушкой; ο παππούς)!

Κι η μητέρα του μονολογεί (и его мать говорит себе; μονολογώ; ο μονόλογος – монолог):

– Α το παλιόπαιδο, πάλι ξέθαψε τον παππού (ах, дрянной мальчишка, опять выкопал дедушку; ξεθάβω)!

Ο Τοτός παίζει για ώρα στον κήπο, και η μητέρα του επιτέλους του φωνάζει:

– Άντε πιά μαζέψου σπίτι! Τι κάνεις τόση ώρα;

Ο μικρός απαντά:

– Άσε με μαμά, παίζω με τον παππού!

Κι η μητέρα του μονολογεί:

– Α το παλιόπαιδο, πάλι ξέθαψε τον παππού!

* * *

Ο Τοτός στο φίλο του πατέρα του (Тотос другу своего отца; ο φίλος; ο πατέρας):

– Είναι αλήθεια αυτά που λέει ο μπαμπάς μου για σας (это правда то, что говорит папа мой про вас);

– Τι λέει, δηλαδή παιδί μου (что именно он говорит, детка);

– Να, ότι δημιουργηθήκατε μόνος σας (ну что вы сделали себя сам; δημιουγούμαι – творить, создавать).

– Ναι, αλήθεια είναι (да, это правда).

– Μα τότε γιατί δεν φροντίσατε να γίνετε πιο ψηλός και πιο όμορφος (а тогда почему вы не позаботились стать более высоким и более красивым; φροντίζω);

Ο Τοτός στο φίλο του πατέρα του:

– Είναι αλήθεια αυτά που λέει ο μπαμπάς μου για σας;

– Τι λέει, δηλαδή παιδί μου;

– Να, ότι δημιουργηθήκατε μόνος σας.

– Ναι, αλήθεια είναι.

– Μα τότε γιατί δεν φροντίσατε να γίνετε πιο ψηλός και πιο όμορφος;

* * *

Ένας ληστής, αφού διέρρηξε ένα σπίτι, πιάνει όμηρους ένα ηλικιωμένο ζευγάρι (один бандит, взломав дом, берет в заложники пожилую пару; αφού – когда, как только; διαρρηγνύω; ο όμηρος). Θέλοντας να σκοτώσει ένα απο τους δύο, προσπαθεί να αποφασίσει (желая убить одного из двоих, пытается решить; θέλω; σκοτώνω; αποφασίζω). Ρωτάει τη γυναίκα (спрашивает жену; η γυναίκα – женщина; жена):

– «Πως σε λένε εσένα (как тебя зовут);»

– «Κλημεντίνη (Климентина).»

– «Α! έτσι λένε τη μάνα μου (а, так зовут мою маму), δεν θα σε πειράξω εσένα (не трону тебя; πειράζω – трогать, касаться; вредить, приносить вред).»

Στη συνέχεια ρωτάει τον άνδρα (затем спрашивает мужа; ο άντρας – мужчина; муж, супруг):

– «Πως σε λένε εσένα;»

– «Παναγιώτη, αλλά με φωνάζουν και Κλημεντίνη (Панайотис, но меня зовут и Климентиной; φωνάζω – кричать; звать, вызывать).»

Ένας ληστής, αφού διέρρηξε ένα σπίτι, πιάνει όμηρους ένα ηλικιωμένο ζευγάρι. Θέλοντας να σκοτώσει ένα απο τους δύο, προσπαθεί να αποφασίσει. Ρωτάει τη γυναίκα:

– «Πως σε λένε εσένα;»

– «Κλημεντίνη.»

– «Α! έτσι λένε τη μάνα μου, δεν θα σε πειράξω εσένα.»

Στη συνέχεια ρωτάει τον άνδρα:

– «Πως σε λένε εσένα;»

– «Παναγιώτη, αλλά με φωνάζουν και Κλημεντίνη.»

* * *

Έχω παντρευτεί δυο φορές, λέει κάποιος (я женился два раза, говорит некто; παντρεύομαι), αλλά δυστυχώς στάθηκα άτυχος (но, к сожалению, остался несчастным = мне не повезло; στέκομαι – стоять; оставаться, оказываться; η τύχη – судьба; удача, счастье; τυχερός – счастливый; δυσ-, α– – приставки со знач. отрицания).

– Τι κρίμα (как жаль). Γιατί (почему);

– Η πρώτη μου γυναίκα με παράτησε (первая моя жена меня бросила; παρατώ).

– Και η δεύτερη (а вторая);

– Η δεύτερη έμεινε (вторая осталась; μένω – жить, пребывать; оставаться)…

Έχω παντρευτεί δυο φορές, λέει κάποιος, αλλά δυστυχώς στάθηκα άτυχος.

– Τι κρίμα. Γιατί;

– Η πρώτη μου γυναίκα με παράτησε.

– Και η δεύτερη;

– Η δεύτερη έμεινε…

* * *

Μόλις μερικές μέρες αφότου άνοιξαν τα σχολεία (спустя: «едва /прошло/» несколько дней, как открылась школа; ανοίγω; το σχολείο), η δασκάλα του μικρού τηλεφωνεί στη μητέρα του (учительница ребенка звонит его матери; το μικρός – ребенок; μικρός – маленький):

– Είναι πολύ άτακτος (он очень непослушный; άτακτος – беспорядочный; недисциплинированный)! της λέει (ей говорит; λέω), δεν ξέρω τι να τον κάνω μέσα στην τάξη (не знаю, что с ним делать в классе; η τάξη – порядок; класс)!

Κι η μητέρα (а мать):

Α, για να σας πω (/знаете, что/ я вам скажу; λέω)! Εγώ που τον είχα σχεδόν τρεις μήνες συνέχεια στις διακοπές (я, когда была с ним почти три месяца постоянно на каникулах; έχω – иметь; ο μήνας), σας πήρα να σας κάνω παράπονα (вам /разве/ звонила, чтобы нажаловаться?; παίρνω – брать; звонить кому-л. по телефону; το παράπονο – жалоба);

Μόλις μερικές μέρες αφότου άνοιξαν τα σχολεία, η δασκάλα του μικρού τηλεφωνεί στη μητέρα του:

– Είναι πολύ άτακτος! της λέει, δεν ξέρω τι να τον κάνω μέσα στην τάξη!

Κι η μητέρα:

Α, για να σας πω! Εγώ που τον είχα σχεδόν τρεις μήνες συνέχεια στις διακοπές, σας πήρα να σας κάνω παράπονα;

* * *

– Ρωτάει ο δάσκαλος: Το φεγγάρι είναι πιο μακριά ή η Κίνα (спрашивает учитель, луна дальше или Китай?);

– Η Κίνα, απαντά ο Σβίγκος (Китай, – отвечает Звигос). Γιατί το φεγγάρι το βλέπουμε, ενώ την Κίνα δεν τη βλέπουμε καθόλου (Потому что луну мы видим, а Китая не видно совсем; βλέπω)!

– Ρωτάει ο δάσκαλος, το φεγγάρι είναι πιο μακριά ή η Κίνα;

– Η Κίνα, απαντά ο Σβίγκος. Γιατί το φεγγάρι το βλέπουμε, ενώ την Κίνα δεν τη βλέπουμε καθόλου!

* * *

Ένας λεφτάς πάει σε μια αυτοκινητοβιομηχανία (один богач идет на автомобильное предприятие; ο λεφτάς – богач /от сущ. τα λεφτά – деньги/; η αυτοκινητοβιομηχανία; το αυτοκίνητο – автомобиль; η βιομηχανία – промышленность) που πουλούσε μόνο Πόρσε (которое продавало только порше; πουλάω). Πάει και ρωτάει τον πωλητή (идет и спрашивает продавца; ο πωλητής):

– «Γεια σας, θέλω να αγοράσω μια Πόρσε καλή (здравствуйте, хочу купить хороший порше; αγοράζω)»

Τότε ο καταστηματάρχης του δείχνει μια τέλεια Πόρσε (тогда владелец предприятия показывает ему безупречный порше; το κατάστημα – магазин; предприятие; δείχνω).

– «Πόσο κοστίζει;» ρωτάει αυτός (сколько стоит, спрашивает тот).

– «Κοστίζει 200.000€.»

– «Μα εγώ έχω μόνο 199.999€ (но у меня только: «но я имею только»).»

– Συγνώμη κύριε αλλά πρέπει να μας δώσετε όλα τα λεφτά (извините, господин, но вы должны нам заплатить полную сумму: «все деньги»; δίνω – давать; платить) άμα θέλετε το αυτοκίνητο (если желаете /приобрести/ автомобить; άμα – как только, когда; если).

– «Καλά», λέει και βγαίνει στον δρόμο (хорошо, говорит и выходит на улицу; ο δρόμος – дорога, путь; улица). Βρίσκει έναν περαστικό πόντιο τον Γιωρίκα και τον ρωτάει (находит = встречает там проходившего мимо понтийца Йорикаса и спрашивает его):

– «Έχετε 1€ να πάρω μια Πόρσε (у вас есть 1€, чтобы я купил: «взял» порше; παίρνω);» Και ο Γιωρίκας του απαντά (а Йорикас ему отвечает):

– «Ορίστε πάρε 2€ και πάρε μου και εμένα μια (вот, держи 2€ и возьми и мне один; παίρνω)!

Ένας λεφτάς πάει σε μια αυτοκινητοβιομηχανία που πουλούσε μόνο Πόρσε. Πάει και ρωτάει τον πωλητή:

– «Γεια σας θέλω να αγοράσω μια Πόρσε καλή»

Τότε ο καταστηματάρχης του δείχνει μια τέλεια Πόρσε.

– «Πόσο κοστίζει;» ρωτάει αυτός.

– «Κοστίζει 200.000€.»

– «Μα εγώ έχω μόνο 199.999€.»

Συγνώμη κύριε αλλά πρέπει να μας δώσετε όλα τα λεφτά άμα θέλετε το αυτοκίνητο.

– «Καλά», λέει και βγαίνει στον δρόμο. Βρίσκει έναν περαστικό πόντιο τον Γιωρίκα και τον ρωτάει:

– «Έχετε 1€ να πάρω μια Πόρσε;» Και ο Γιωρίκας του απαντά:

– «Ορίστε πάρε 2€ και πάρε μου και εμένα μια!

* * *

Στον Κατακλυσμό, ο Νώε, έχει συγκεντρώσει ένα ζευγάρι από όλα τα είδη των ζώων (во /время/ Всемирного потопа Ной собрал по паре от всех видов животных; ο κατακλυσμός – потоп, наводнение; συγκεντρώνω; το είδος; το ζώο).

Ανάμεσά τους, είναι κι ένα βατραχάκι (среди них есть = был и лягушонок; ο βάτραχος – лягушка; -άκι – уменьш. суффикс) που τον έχει ζαλίσει στις ερωτήσεις (которая замучила его вопросами; ζαλίζω – вызывать головокружение; утомлять, докучать; η ερώτηση).

Μια μέρα, έρχεται το βατραχάκι και ρωτάει το Nώε (однажды приходит лягушоноки спрашивает Ноя):

– Νώωωε, τι φάααμε σήμεραααα (Но-о-о-ой, что будем е-е-е-есть сего-о-одня; τρώω);

– Πατάτες! του απαντάει ο Νώε (картошку, ей отвечает Ной).

Την επόμενη μέρα (на следующий день)…

– Νώωωε, τι φάααμε σήμεραααα (Ной, что будем есть сегодня);

– Πατάτες! του απαντάει πάλι ο Νώε (картошку, ей отвечает опять Ной).

Την τρίτη μέρα (на третий день)…

– Νώωωε, τι φάααμε σήμεραααα;

– Πατάτες!

Την τέταρτη μέρα (на четвертый день)…

– Νώωωε, τι φάααμε σήμεραααα;

– Σήμερα, απαντάει εκνευρισμένος ο Νώε (сегодня, отвечает рассерженно: «раздраженный» Ной), θα φάμε ένα πράσινο ζωάκι με μεγάλο στόμα (будем есть зеленую зверюшку с большим ртом; το ζώο – животное; -άκι – уменьш. суффикс)!

Και το βατραχάκι, σουφρώνοντας όσο περισσότερο μπορούσε το στόμα του (а лягушка, сморщив как только могла свой рот; σουφρώνω):

– Αααααα! Το καημένο το κροκοδειλάκι (а-а-а, бедного крокодильчика; ο κροκόδειλος)!

Στον Κατακλυσμό, ο Νώε, έχει συγκεντρώσει ένα ζευγάρι από όλα τα είδη των ζώων.

Ανάμεσά τους, είναι κι ένα βατραχάκι που τον έχει ζαλίσει στις ερωτήσεις.

Μια μέρα, έρχεται το βατραχάκι και ρωτάει το Nώε:

– Νώωωε, τι φάααμε σήμεραααα;

– Πατάτες! του απαντάει ο Νώε.

Την επόμενη μέρα…

– Νώωωε, τι φάααμε σήμεραααα;

– Πατάτες! του απαντάει πάλι ο Νώε.

Την τρίτη μέρα…

– Νώωωε, τι φάααμε σήμεραααα;

– Πατάτες!

Την τέταρτη μέρα…

– Νώωωε, τι φάααμε σήμεραααα;

– Σήμερα, απαντάει εκνευρισμένος ο Νώε, θα φάμε ένα πράσινο ζωάκι με μεγάλο στόμα!

Και το βατραχάκι, σουφρώνοντας όσο περισσότερο μπορούσε το στόμα του:

– Αααααα! Το καημένο το κροκοδειλάκι!

* * *

Ο Πόντιος πάει σε ένα περίπτερο (понтиец идет в киоск). Ρωτάει τον περιπτερά (спрашивает продавца киоска; ο περιπτεράς):

– «Αγγλικά ξέρεις (английский знаешь);»

– «Όχι,» απαντάει ο περιπτεράς (нет, отвечает продавец). «Καλά,» λέει ο Πόντιος και φεύγει (ладно, говорит понтиец и уходит). Πάει σε ένα άλλο και ξαναρωτάει (идет в другой и снова спрашивает; ρωτάω; ξανα– – /прист./ снова, опять):

– «Αγγλικά ξέρεις;»

– «Όχι,» λέει και αυτός ο περιπτεράς (нет, говорит и тот продавец). «Καλά,» λέει ο Πόντιος και φεύγει. Τελοσπάντων, αφού είχε γυρίσει πολλά περιπτερά (наконец, после того, как он обошел много киосков; γυρίζω – кружиться, вращаться; прогуливаться), πάει και σε ένα τελευταίο περίπτερο (идет в последний киоск; πηγαίνω). Το ίδιο πάλι (то же самое снова).

– «Αγγλικά ξέρεις;» ρωτάει ο Πόντιος τον περιπτερά.

– «Ναι,» λέει ο περιπτεράς (да, отвечает продавец)! Και λέει ο Πόντιος (тогда понтиец говорит).

– «Ε φέρε μου τότε ένα Marlboro (э, подай: «принеси» мне тогда Marlboro; φέρνω)!»

Ο Πόντιος πάει σε ένα περίπτερο. Ρωτάει τον περιπτερά:

– «Αγγλικά ξέρεις;»

– «Όχι,» απαντάει ο περιπτεράς. Καλά λέει ο Πόντιος και φεύγει. Πάει σε ένα άλλο και ξαναρωτάει:

– «Αγγλικά ξέρεις;»

– «Όχι,» λέει και αυτός ο περιπτεράς. Καλά λέει ο Πόντιος και φεύγει. Τελοσπάντων, αφού είχε γυρίσει πολλά περιπτερά, πάει και σε ένα τελευταίο περίπτερο. Το ίδιο πάλι.

– «Αγγλικά ξέρεις;» ρωτάει ο Πόντιος τον περιπτερά.

– «Ναι λέει ο περιπτεράς!» Και λέει ο Πόντιος.

– «Ε φέρε μου τότε ένα Marlboro!»

* * *

Η δασκάλα στο μαθητή (учительница – ученику; ο μαθητής):

– Γιατί δεν προσπαθείς να φτιάξεις λίγο τα γράμματά σου (почему ты не стараешься исправить свой почерк: «свои буквы»?; φτιάχνω – делать, изготовлять; поправлять, приводить в порядок; το γράμμα);

– Γιατί άμα μεγαλώσω θέλω να γίνω γιατρός (потому что, когда вырасту, хочу стать врачом; άμα – как только; когда; μεγαλώνω – выращивать, воспитывать; расти, вырастать; μεγάλος – большой; взрослый; γίνομαι)!

Η δασκάλα στο μαθητή:

– Γιατί δεν προσπαθείς να φτιάξεις λίγο τα γράμματά σου;

– Γιατί άμα μεγαλώσω θέλω να γίνω γιατρός!

* * *

Ξέρεις να μας πεις δύο αντωνυμίες (назови нам: «знаешь, чтобы нам сказать» два местоимения?; ξέρω; λέω – сказать)

Ποιος; εγώ (кто? я?);

Μπράβο παιδί μου (молодец: «браво, ребенок мой»).

Ξέρεις να μας πεις δύο αντωνυμίες;

Ποιος; εγώ;

Μπράβο παιδί μου.

* * *

Ο δάσκαλος ρωτά στην τάξη (учитель спрашивает в классе; ρωτάω):

– Αν έχω 20 μήλα στα χέρια μου (если у меня будет: «если имею» 20 яблок в руках), και πάρω άλλα 30 τι θα έχω (и возьму еще 30, что будет у меня; παίρνω);

– Πολύ μεγάλα χέρια, κύριε (очень большие руки; ο κύριος – господин)!

Ο δάσκαλος ρωτά στην τάξη:

– Αν έχω 20 μήλα στα χέρια μου, και πάρω άλλα 30 τι θα έχω;

– Πολύ μεγάλα χέρια, κύριε!

* * *

Ρωτάει ο μικρός τον δάσκαλο (спрашивает ребенок учителя):

– Κύριε, αφού η γη περιστρέφεται, όπως λέτε (раз земля вращается, как вы говорите), γιατί δεν πέφτουνε ανάποδα οι άνθρωποι, όταν η γη είναι γυρισμένη ανάποδα (почему не падают верх ногами люди, когда земля повернута верх ногами; το πόδι – нога; ανάποδα – верх ногами);

– Δεν πέφτουνε, γιατί τους κρατά ο νόμος της βαρύτητας (не падают, потому что их держит закон притяжения; πέφτω; κρατάω).

– Και πριν ψηφιστεί ο νόμος αυτός, πώς κρατιόντουσαν (а до того, как был принят этот закон, как они держались; ψηφίζω – голосовать; ψηφίζομαι – быть одобренным /о законопроекте/; κρατιέμαι);

Ρωτάει ο μικρός τον δάσκαλο:

– Κύριε, αφού η γη περιστρέφεται, όπως λέτε, γιατί δεν πέφτουνε ανάποδα οι άνθρωποι, όταν η γη είναι γυρισμένη ανάποδα;

– Δεν πέφτουνε, γιατί τους κρατά ο νόμος της βαρύτητας.

– Και πριν ψηφιστεί ο νόμος αυτός, πώς κρατιόντουσαν;

* * *

Μια μέρα στην τάξη, λέει η δασκάλα στον Τασούλη (однажды в классе говорит учительница Тасулису):

– Εγώ διαβάζω, εσύ διαβάζεις, τι χρόνος είναι (я читаю, ты читаешь, что это за время?);

– Χαμένος (потерянное; χάνω – терять)!

Μια μέρα στην τάξη, λέει η δασκάλα στον Τασούλη:

– Εγώ διαβάζω, εσύ διαβάζεις, τι χρόνος είναι;

– Χαμένος!

* * *

Ο εξαγριωμένος μικρός λέει στο φίλο του (разгневанный ребенок говорит своему другу; εξαγριώνομαι):

– Το σκυλί σου μου έφαγε όλα τα λουκάνικα (твой пес съел у меня все сосиски; το λουκάνικο; τρώω)!

– Καλά που μου το είπες (хорошо, что ты мне сказал; λέω), για να μη του δώσω τίποτε άλλο (чтоб я не давал ему ничего больше; δίνω) και βαρυστομαχιάσει (и у него не случилось бы несварения; βαρυστομαχιάζω; βαρύς – тяжелый; το στομάχι – желудок)!

Ο εξαγριωμένος μικρός λέει στο φίλο του

– Το σκυλί σου μου έφαγε όλα τα λουκάνικα!

– Καλά που μου το είπες, για να μη του δώσω τίποτε άλλο και βαρυστομαχιάσει!

* * *

Δυο μικρά παιδάκια φλυαρούν (два маленьких ребенка болтают):

– Πες μου Κωστάκη, άμα θα μεγαλώσεις, θα με παντρευτείς (скажи мне, Костакис, когда вырастешь, ты на мне женишься; μεγαλώνω – расти, вырастать; становиться взрослым /от прил. μεγάλος – большой/; παντρεύομαι);

– Χμμ! Όχι!… Δεν μπορεί να γίνει (нет, не получится: «не может случиться»; γίνομαι – становиться, делаться; становиться возможным). Ξέρεις σ' εμάς όλοι παντρεύονται συγγενείς τους (знаешь, у нас все женятся на родственниках). Να… Ο μπαμπάς μου παντρεύτηκε τη μαμά μου (папа мой женился на моей маме), ο παππούς μου τη γιαγιά μου (дедушка на бабушке), ο θείος τη θεία μου (дядя на тете)…

Δυο μικρά παιδάκια φλυαρούν:

– Πες μου Κωστάκη, άμα θα μεγαλώσεις, θα με παντρευτείς;

– Χμμ! Όχι!… Δεν μπορεί να γίνει. Ξέρεις σ' εμάς όλοι παντρεύονται συγγενείς τους. Να… Ο μπαμπάς μου παντρεύτηκε τη μαμά μου, ο παππούς μου τη γιαγιά μου, ο θείος τη θεία μου…

* * *

Δύο γιαγιάδες συζητάνε για τους συζύγους τους καθώς πίνουν τσάι (две бабушки обсуждают своих супругов за чашкой чая: «когда пьют чай»):

– Ελπίζω ο Θανάσης να σταματήσει να τρώει τα νύχια του (надеюсь, Фанасис прекратит грызть ногти; σταματάω; φάω), λέει η μία (говорит одна).

– Α, και ο Γιώργος έκανε το ίδιο, αλλά του το έκοψα το συνήθειο (а, Йоргос делал то же самое, но я его отучила: «прекратила эту привычку»; κόβω – резать; прекращать, бросать).

– Τι; Σοβαρά; Πώς (что? серьезно? как?);

– Του έκρυψα τα δόντια του (спрятала его зубы; κρύβω).

Δύο γιαγιάδες συζητάνε για τους συζύγους τους καθώς πίνουν τσάι:

– Ελπίζω ο Θανάσης να σταματήσει να τρώει τα νύχια του, λέει η μία.

– Α, και ο Γιώργος έκανε το ίδιο, αλλά του το έκοψα το συνήθειο.

– Τι; Σοβαρά; Πώς;

– Του έκρυψα τα δόντια του.

* * *

Μετά από ένα αυτοκινητιστικό ατύχημα (после автомобильной аварии), ο ένας οδηγός βλέπει ότι τα ψεύτικα δόντια του σπάσανε (водитель видит, что его искусственные зубы потрескались; σπάζω – разбиваться, ломаться; трескаться).

«Ξέρεις πόσο καιρό θα πάρει να τα αντικαταστήσω (знаешь, сколько времени займет, чтобы их заменить; αντικατασταίνω); Μέχρι τότε θα μπορώ να τρώω μόνο σούπες (до тех пор я смогу есть только супы)! Και όλα αυτά επειδή εσύ δεν είδες το STOP (и все это потому, что ты не видел знака STOP)!» του φωνάζει του άλλου εκνευρισμένος (кричит другому, нервничая)…

«Κάτσε, περίμενε, μπορεί να έχω κάτι για σένα (слушай, погоди: «сядь, подожди», может, у меня есть что-то для тебя)» λέει ο άλλος οδηγός και ανοίγει το πορτμπαγκάζ (говорит другой водитель и открывает багажник). Από εκεί αρχίζει να βγάζει ένα σωρό χρυσά δόντια (оттуда начинает доставать кучу золотых зубов; ο σωρός) και να τα δίνει στον άλλο να τα δοκιμάζει (и дает их другому, чтобы тот их примерил). Τελικά ο τύπος βρήκε ακριβώς τα δόντια που του ταιριάζανε (наконец, человек нашел точно те зубы, которые ему подходят), και ανακουφίστηκε (и успокоился; ανακουφίζομαι).

«Ευτυχώς που είχες όλα αυτά τα δόντια μαζί σου (как хорошо, что у тебя были все эти зубы с собой). Τι είσαι; Οδοντοτεχνίτης ή οδοντίατρος (ты кто? зуботехник или стоматолог?);

«Ενεχυροδανειστής (хозяин ломбарда; το ενέχυρο – залог; δανείζω – давать в долг, давать взаймы).»

Μετά από ένα αυτοκινητιστικό ατύχημα, ο ένας οδηγός βλέπει ότι τα ψεύτικα δόντια του σπάσανε.

«Ξέρεις πόσο καιρό θα πάρει να τα αντικαταστήσω; Μέχρι τότε θα μπορώ να τρώω μόνο σούπες! Και όλα αυτά επειδή εσύ δεν είδες το STOP!» του φωνάζει του άλλου εκνευρισμένος…

«Κάτσε, περίμενε, μπορεί να έχω κάτι για σένα» λέει ο άλλος οδηγός και ανοίγει το πορτμπαγκάζ. Από εκεί αρχίζει να βγάζει ένα σωρό χρυσά δόντια και να τα δίνει στον άλλο να τα δοκιμάζει. Τελικά ο τύπος βρήκε ακριβώς τα δόντια που του ταιριάζανε, και ανακουφίστηκε.

«Ευτυχώς που είχες όλα αυτά τα δόντια μαζί σου. Τι είσαι; Οδοντοτεχνίτης ή οδοντίατρος;

«Ενεχυροδανειστής.»

* * *

Οδοντίατρος (стоматолог): Δυστυχώς αυτό το δόντι έχει χαλάσει (к несчатью, этот зуб разрушился; χαλάω – портить(ся)). Φοβάμαι πως τελικά πρέπει να το βγάλουμε (боюсь, что в конце концов придется его удалить; βγάζω – вынимать; снимать /одежду/; удалять /зуб/). Εντάξει (ладно);

Δικαστής ασθενής (судья-пациент; ασθενής – слабый; больной): Ορκίζεστε ότι θα βγάλετε το χαλασμένο δόντι (вы клянетесь, что будете удалять больной: «испорченный» зуб), όλο το χαλασμένο δόντι και μόνο το χαλασμένο δόντι (весь больной зуб и ничего, кроме больного зуба?; μόνο – только);

Οδοντίατρος: Δυστυχώς αυτό το δόντι έχει χαλάσει. Φοβάμαι πως τελικά πρέπει να το βγάλουμε. Εντάξει;

Δικαστής ασθενής: Ορκίζεστε ότι θα βγάλετε το χαλασμένο δόντι, όλο το χαλασμένο δόντι και μόνο το χαλασμένο δόντι;

* * *

Μα μη φωνάζετε (не кричите же)! Δεν άγγιξα ακόμα το δόντι σας (я не трогал еще ваш зуб; αγγίζω)! Το ξέρω γιατρέ, αλλά πατάτε πάνω στο πόδι μου (знаю, доктор, но вы топчетесь на моей ноге; πατάω – ступать ногой, наступать; топтать).

Μα μη φωνάζετε! Δεν άγγιξα ακόμα το δόντι σας! Το ξέρω γιατρέ, αλλά πατάτε πάνω στο πόδι μου.

* * *

Χτυπάει ο ταχυδρόμος το κουδούνι στο σπίτι του Τοτού (звонит почтальон в дверь дома Тотоса; χτυπάω το κουδούνι – звонить в дверь; το κουδούνι – звонок, колокольчик; χτυπάω – бить, стучать) και ανοίγει ο Τοτός, κρατώντας μια μπύρα και καπνίζοντας ένα πούρο (и открывает Тотос, держа /в руках/ пиво и куря сигару). Ακολουθεί ο εξής διάλογος (следует такой диалог):

– Είναι εδώ η μαμά σου (твоя мама здесь?);

– Τρελός είσαι (с ума сошел?);

Χτυπάει ο ταχυδρόμος το κουδούνι στο σπίτι του Τοτού και ανοίγει ο Τοτός, κρατώντας μια μπύρα και καπνίζοντας ένα πούρο. Ακολουθεί ο εξής διάλογος:

– Είναι εδώ η μαμά σου;

– Τρελός είσαι;

* * *

Ο Τοτός τηλεφωνεί στην αστυνομία (Тотос звонит в полицию):

– Τρέξτε γρήγορα (приезжайте скорее; τρέχω – бежать; приезжать), ο πατέρας μου εδώ και μια ώρα παίζει ξύλο με έναν γείτονα (мой отец здесь уже час дерется с соседом; παίζω ξύλο; παίζω – играть; το ξύλο – палка)!

– Και γιατί δεν μας ειδοποίησες νωρίτερα (почему не оповестил нас раньше; ειδοποιώ);

– Γιατί μέχρι τώρα νικούσε ο πατέρας μου (потому что до сих пор побеждал мой отец; νικάω)!

Ο Τοτός τηλεφωνεί στην αστυνομία:

– Τρέξτε γρήγορα, ο πατέρας μου εδώ και μια ώρα παίζει ξύλο με έναν γείτονα!

– Και γιατί δεν μας ειδοποίησες νωρίτερα;

– Γιατί μέχρι τώρα νικούσε ο πατέρας μου!

* * *

Ο Τοτός λέει στη μητέρα του (Тотос говорит своей матери):

– Μαμά, αυτή η καμήλα δεν μοιάζει με τη θεία μου (мама, разве этот верблюд не похож на мою тетю; μοιάζω με κτ.);

– Τοτέ, αυτό που λες δεν είναι καθόλου ευγενικό (Тотос, то, что ты говоришь, совсем не вежливо; λέω)!

– Γιατί, μήπως καταλαβαίνει η καμήλα τι λέω (почему, может быть = разве, понимает верблюд, что я говорю?);

Ο Τοτός λέει στη μητέρα του:

– Μαμά, αυτή η καμήλα δεν μοιάζει με τη θεία μου;

– Τοτέ, αυτό που λες δεν είναι καθόλου ευγενικό!

– Γιατί, μήπως καταλαβαίνει η καμήλα τι λέω;

* * *

Μεταξύ γονιών (между родителями):

– Τι λες, πάμε τον Τοτό στο τσίρκο (что скажешь, отведем Тотоса в цирк; πηγαίνω – ходить; отводить /кого-л. куда-л./);

– Γιατί; Όποιος θέλει να τον δει να έρθει εδώ (Зачем? Кто хочет его видеть, пусть приходит сюда; βλέπω; έρχομαι)!

Μεταξύ γονιών:

– Τι λες, πάμε τον Τοτό στο τσίρκο;

– Γιατί; Όποιος θέλει να τον δει να έρθει εδώ!

* * *

Ο Τοτός καθότανε στο σαλόνι και έπαιζε με τα αυτοκινητάκια του (Тотос сидел в гостиной и играл со своими машинками; κάθομαι; παίζω; το αυτοκίνητο – машина; το αυτοκινητάκι – машинка; -άκι – уменьшит. суффикс), μέχρι που μπήκε ο μπαμπάς του και του λέει (до тех пор, пока не вошел его папа и говорит = сказал ему; μπαίνω):

– Τοτό, διάβασες (Тотос, ты выучил /уроки/; διαβάζω – читать; учить);

– Ναι μπαμπά (да, папа).

– Και τι έχετε για αύριο (и что вам задано: «вы имеете» на завтра);

– Γεωγραφία (география).

– Ωραία, τότε να σε εξετάσω (прекрасно, тогда я тебя проверю; ωραίος – красивый; отличный; εξετάζω – испытывать, обследовать; экзаменовать). Πού βρίσκεται η Αγγλία, παιδί μου (где находится Англия, детка; βρίσκομαι);

– Στην σελίδα 34, μπαμπά (на странице 34, папа)!

Ο Τοτός καθότανε στο σαλόνι και έπαιζε με τα αυτοκινητάκια του, μέχρι που μπήκε ο μπαμπάς του και του λέει:

– Τοτό, διάβασες;

– Ναι μπαμπά.

– Και τι έχετε για αύριο;

– Γεωγραφία.

– Ωραία, τότε να σε εξετάσω. Πού βρίσκεται η Αγγλία, παιδί μου;

– Στην σελίδα 34, μπαμπά!

* * *

Ο μικρός Τοτός επιστρέφει απ' το σχολείο και ανακοινώνει περιχαρής στους γονείς του (маленький Тотос возвращается из школы и объявляет радостно родителям) πως του έδωσαν ρόλο στο θεατρικό έργο που θα ανεβάσει η τάξη του (что ему дали роль в театральной пьесе, которую ставит его класс; δίνω; το έργο – дело; пьеса, произведение; ανεβάζω – поднимать, повышать; ставить /пьесу/; η τάξη – порядок; класс).

– Και τι ρόλο σου δώσανε, γιε μου; ρωτάει η μαμά (и что за роль тебе дали, сын мой; δίνω; ο γιός)…

– Παίζω έναν τύπο ο οποίος είναι είκοσι χρόνια παντρεμένος (играю одного человека, который двадцать лет женат; ο τύπος).

– Μπράβο, γιε μου, σχολιάζει ο πατέρας (молодец, сынок, комментирует отец). Να δεις που αν είσαι καλός ηθοποιός (вот увидишь, если будешь хорошим актером; βλέπω) σε λίγο καιρό θα σου δώσουν και ομιλούντα ρόλο (скоро: «через малое время» тебе дадут и роль со словами; ο ρόλος).

Ο μικρός Τοτός επιστρέφει απ' το σχολείο και ανακοινώνει περιχαρής στους γονείς του πως του έδωσαν ρόλο στο θεατρικό έργο που θα ανεβάσει η τάξη του.

– Και τι ρόλο σου δώσανε, γιε μου; ρωτάει η μαμά…

– Παίζω έναν τύπο ο οποίος είναι είκοσι χρόνια παντρεμένος.

– Μπράβο, γιε μου, σχολιάζει ο πατέρας. Να δεις που αν είσαι καλός ηθοποιός σε λίγο καιρό θα σου δώσουν και ομιλούντα ρόλο.

* * *

Ο Τοτός κάνει δυνατά την προσευχή του (Тотос читает: «делает» громко молитву; δυνατά – сильно, крепко; громко):

– Θεούλη μου, κάνε ο παππούς μου να μου φέρει ποδήλατο για τα γενέθλιά μου (Боженька мой, сделай так, чтобы дедушка мне подарил: «принес» велосипед на день рожденья; φέρνω).

Κι ο μπαμπάς του που τον ακούει τον ρωτάει (и отец, услышав: «который его слышит», спрашивает его):

– Γιατί φωνάζεις παιδί μου, ο Θεός δεν είναι κουφός (зачем ты кричишь, дитя мое, Бог не глухой).

– Ναι, αλλά ο παππούς που είναι στο κάτω όροφο είναι (так, но дедушка, который на первом: «нижнем» этаже, глухой: «является»; ο όροφος).

Ο Τοτός κάνει δυνατά την προσευχή του:

– Θεούλη μου, κάνε ο παππούς μου να μου φέρει ποδήλατο για τα γενέθλιά μου.

Κι ο μπαμπάς του που τον ακούει τον ρωτάει:

– Γιατί φωνάζεις παιδί μου, ο Θεός δεν είναι κουφός.

– Ναι, αλλά ο παππούς που είναι στο κάτω όροφο είναι.

* * *

Ο Τοτός ρωτάει τη μητέρα του (Тотос спрашивает свою мать):

– Τι ωραίο φόρεμα (какое красивое платье)! Ο μπαμπάς σου το χάρισε (папа тебе подарил; χαρίζω);

– Όχι βέβαια (конечно, нет)! αν περίμενα από αυτόν τον τσιγκούνη και άχρηστο ούτε εσένα δεν θα είχα (если б я ждала от этого скряги и никчемного, и тебя бы не имела; περιμένω; ο τσιγκούνης)!

Ο Τοτός ρωτάει τη μητέρα του:

– Τι ωραίο φόρεμα! Ο μπαμπάς σου το χάρισε;

– Όχι βέβαια! αν περίμενα από αυτόν τον τσιγκούνη και άχρηστο ούτε εσένα δεν θα είχα!

* * *

Ένας ταχυδακτυλουργός δούλευε σε ένα κρουαζιερόπλοιο που ταξίδευε στον Ειρηνικό (один фокусник работал на круизном корабле, который плавал: «путешествовал» в Тихом океане; δουλεύω; ταξιδεύω; ο Ειρηνικός Ωκεανός). Το κοινό του άλλαζε κάθε εβδομάδα (его публика менялась каждую неделю; αλλάζω) κι έτσι ο μάγος έκανε πάντα τα ίδια κόλπα (и таким образом маг делал = показывал всегда одни и те же трюки; κάνω). Το μόνο πρόβλημα ήταν ότι το σώου το παρακολουθούσε και ο παπαγάλος του καπετάνιου κάθε εβδομάδα (единственной проблемой было то, что шоу смотрел: «следил» и попугай капитана каждую неделю; παρακολουθώ – следить, наблюдать; посещать) και στο τέλος έμαθε πώς έκανε όλα τα κόλπα του ο μάγος (и в конце концов он узнал, как делал все свои трюки маг; μαθαίνω – учить; узнавать).

Άρχιζε, λοιπόν, να φωνάζει στη μέση του σώου, μετά από κάθε κόλπο (начинал, таким образом, кричать посреди шоу после каждого трюка; αρχίζω): «Κοιτάξτε, είναι άλλο καπέλο (смотрите, это другая шляпа; κοιτάζω)» ή (или) «Έκρυψε τα λουλούδια κάτω από το τραπέζι (он спрятал цветы под столом; κρύβω)» ή «Γιατί είναι όλα τα τραπουλόχαρτα άσσοι μπαστούνι (почему все карты – трефовые тузы; ο άσος – ас, знаток; туз; το μπαστούνι – палка, трость; треф);» καταστρέφοντας τα κόλπα του ταχυδακτυλουργού (портя трюки фокусника; καταστρέφω – разрушать; портить)…

Εκείνος, φυσικά, είχε εξοργιστεί (тот, естественно, был рассержен; εξοργίζομαι), αλλά δεν μπορούσε να κάνει κάτι μια και ο παπαγάλος ανήκε στον καπετάνιο (но не мог ничего сделать, поскольку попугай принадлежал капитану; μπορώ; ανήκω)…

Ξαφνικά, μία νύχτα με άσχημο καιρό (однажды ночью при плохой погоде; ο καιρός – время; погода), το πλοίο βουλιάζει στη μέση του Ειρηνικού (корабль тонет посреди Тихого океана), πνίγοντας σχεδόν όσους επέβαιναν σε αυτό (потопив почти всех находившихся на его борту; πνίγω – душить; топить; επιβαίνω – находиться на борту). Ο ταχυδακτυλουργός βρέθηκε να επιπλέει πάνω σε ένα κομμάτι ξύλο (фокусник оказался плывущим на доске: «куске дерева»; βρίσκομαι), μαζί με τον παπαγάλο του καπετάνιου (вместе с попугаем капитана)!

Κοιτούσαν ο ένας τον άλλο με μίσος στο βλέμμα και δεν ψέλλιζαν λέξη (смотрели друг на друга с ненавистью во взгляде и не произносили ни слова; κοιτάζω; το μίσος; ψελλίζω). Αυτό συνεχίστηκε μία, δύο, τρεις μέρες, ώσπου στο τέλος ο παπαγάλος δεν άντεξε και φώναξε (это продолжалось один, два, три дня, пока, наконец, попугай не выдержал и закричал; συνεχίζομαι; η μέρα; αντέχω):

– Εντάξει, παραδίνομαι (ладно, сдаюсь)! Πού στο καλό είναι το ηλίθιο πλοίο (куда подевался этот дурацкий корабль; στο καλό – /при прощании/ счастливого пути, в добрый час; ηλίθιος – слабоумный, тупой);

Ένας ταχυδακτυλουργός δούλευε σε ένα κρουαζιερόπλοιο που ταξίδευε στον Ειρηνικό. Το κοινό του άλλαζε κάθε εβδομάδα κι έτσι ο μάγος έκανε πάντα τα ίδια κόλπα. Το μόνο πρόβλημα ήταν ότι το σώου το παρακολουθούσε και ο παπαγάλος του καπετάνιου κάθε εβδομάδα και στο τέλος έμαθε πώς έκανε όλα τα κόλπα του ο μάγος.

Άρχιζε, λοιπόν, να φωνάζει στη μέση του σώου, μετά από κάθε κόλπο: «Κοιτάξτε, είναι άλλο καπέλο» ή «Έκρυψε τα λουλούδια κάτω από το τραπέζι» ή «Γιατί είναι όλα τα τραπουλόχαρτα άσσοι μπαστούνι;» καταστρέφοντας τα κόλπα του ταχυδακτυλουργού…

Εκείνος, φυσικά, είχε εξοργιστεί, αλλά δεν μπορούσε να κάνει κάτι μια και ο παπαγάλος ανήκε στον καπετάνιο…

Ξαφνικά, μία νύχτα με άσχημο καιρό, το πλοίο βουλιάζει στη μέση του Ειρηνικού, πνίγοντας σχεδόν όσους επέβαιναν σε αυτό. Ο ταχυδακτυλουργός βρέθηκε να επιπλέει πάνω σε ένα κομμάτι ξύλο, μαζί με τον παπαγάλο του καπετάνιου!

Κοιτούσαν ο ένας τον άλλο με μίσος στο βλέμμα και δεν ψέλλιζαν λέξη. Αυτό συνεχίστηκε μία, δύο, τρεις μέρες, ώσπου στο τέλος ο παπαγάλος δεν άντεξε και φώναξε:

– Εντάξει, παραδίνομαι! Πού στο καλό είναι το ηλίθιο πλοίο;

* * *

Ο μεγάλος αδελφός περιεργάζεται το αδερφάκι του που είναι μόνο μίας μέρας (старший брат рассматривает своего братика, которому только один день) και ήδη χαλάει τον κόσμο με τα ξεφωνητά του (и тот уже разрушает мир своими воплями; χαλάω – портить; расстраивать, нарушать; το ξεφωνητό):

– Δηλαδή αυτό το μωρό μας το έστειλε ο Θεός, μαμά (значит, этого младенца нам послал Бог, мама; στέλνω);

– Ναι, χρυσό μου (да, мое золотце).

– Δηλαδή ήρθε από τον ουρανό (значит, он пришел с неба; έρχομαι; ο ουρανός);

– Ναι, χρυσό μου.

– Τώρα καταλαβαίνω γιατί τον πέταξαν έξω (теперь понятно, почему его выбросили вон; πετάω)!

Ο μεγάλος αδελφός περιεργάζεται το αδερφάκι του που είναι μόνο μίας μέρας και ήδη χαλάει τον κόσμο με τα ξεφωνητά του:

– Δηλαδή αυτό το μωρό μας το έστειλε ο Θεός, μαμά;

– Ναι, χρυσό μου.

– Δηλαδή ήρθε από τον ουρανό;

– Ναι, χρυσό μου.

– Τώρα καταλαβαίνω γιατί τον πέταξαν έξω!

* * *

Στην παραλία (на пляже):

– Κυριέ μου, ο γιος σας πέταξε μια πέτρα στον γιο μου (гражданин: «господин», ваш сын бросил камень в моего сына; πετάω).

– Τον πέτυχε (попал; πετυχαίνω);

– Όχι.

– Τότε δεν ήταν ο γιος μου (тогда это не был мой сын; είμαι)!

Στην παραλία:

– Κυριέ μου, ο γιος σας πέταξε μια πέτρα στον γιο μου.

– Τον πέτυχε;

– Όχι.

– Τότε δεν ήταν ο γιος μου!

* * *

Ο Τοτός λέει στη δασκάλα του (Тотос говорит своей учительнице):

– Δεν θέλω να σας φοβερίσω (не хочу вас напугать; φοβερίζω – пугать /от сущ. o φόβος – страх/), αλλά ο μπαμπάς μου είπε (но папа мне сказал; λέω), πως αν στη συνέχεια της χρονιάς δεν φέρω καλύτερους βαθμούς (что если в течение года я не буду приносить оценки получше; φέρνω; ο βαθμός – градус; отметка, балл, оценка), κάποιος θα φάει ξύλο (кому-то влетит: «кто-то поест дерева»; τρώω)…

Ο Τοτός λέει στη δασκάλα του:

– Δεν θέλω να σας φοβερίσω, αλλά ο μπαμπάς μου είπε, πως αν στη συνέχεια της χρονιάς δεν φέρω καλύτερους βαθμούς, κάποιος θα φάει ξύλο…

* * *

Ο δάσκαλος ρωτάει το Τοτό (учитель спрашивает Тотоса):

– Αν στη μια σου τσέπη έχεις 10 ευρώ και στη άλλη 20 ευρώ, τί έχεις Τοτό (если в одном кармане у тебя 10 евро, а в другом 20 евро, что ты имеешь, Тотос; η τσέπη)?

– Φαίνεται πως έχω το παντελόνι κάποιου άλλου κύριε (похоже, на мне чужие штаны: «что имею штаны кого-то другого», господин /учитель/; φαίνομαι – показываться, появляться; казаться)…

Ο δάσκαλος ρωτάει το Τοτό:

– Αν στη μια σου τσέπη έχεις 10 ευρώ και στη άλλη 20 ευρώ, τί έχεις Τοτό?

– Φαίνεται πως έχω το παντελόνι κάποιου άλλου κύριε…

* * *

Στο σχολείο, η δασκάλα λέει στους μαθητές να γράψουν έκθεση με τίτλο (в школе учительница говорит ученикам написать сочинение под заголовком; ο μαθητής; γράφω; ο τίτλος) «Τι θα έκανα αν ήμουν πολύ πλούσιος (что бы я сделал, если бы был очень богат)». Στο τέλος του μαθήματος μαζεύει τις κόλλες και ο Τοτός δίνει λευκή κόλλα (в конце урока собирает листы, и Тотос сдает белый лист; το μάθημα; η κόλλα – клей; лист бумаги). Απορημένη η δασκάλα, τον ρωτάει (озадаченная учительница спрашивает его):

– Τοτέ, γιατί έδωσες λευκή κόλλα (Тотос, почему ты сдал белый лист; δίνω); Ήταν τόσο δύσκολο το θέμα και δεν ήξερες τι να γράψεις (тема была настолько трудной, и ты не знал, что написать; ξέρω);

– Όχι κυρία, απλά αυτό είναι το όνειρό μου (нет, просто это моя мечта). Να είμαι πλούσιος και να μην κάνω τίποτα (быть богатым и ничего не делать)!

Στο σχολείο, η δασκάλα λέει στους μαθητές να γράψουν έκθεση με τίτλο «Τι θα έκανα αν ήμουν πολύ πλούσιος». Στο τέλος του μαθήματος μαζεύει τις κόλλες και ο Τοτός δίνει λευκή κόλλα. Απορημένη η δασκάλα, τον ρωτάει:

– Τοτέ, γιατί έδωσες λευκή κόλλα; Ήταν τόσο δύσκολο το θέμα και δεν ήξερες τι να γράψεις;

– Όχι κυρία, απλά αυτό είναι το όνειρό μου. Να είμαι πλούσιος και να μην κάνω τίποτα!

* * *

Γιατρός (врач): Όπως είπαμε κ. Μεθύστακα, θα πίνετε το φάρμακο και μετά θα πίνετε ένα ποτήρι νερό (как мы говорили, господин Мефистакас[1], будете пить лекарство и после будете выпивать стакан воды; λέω; πίνω), για να σας φύγει η γεύση του φαρμάκου (чтобы у вас исчез привкус лекарства; φεύγω; το φάρμακο).

Μεθύστακας: Και η γεύση του νερού, πώς θα μου φύγει, γιατρέ (а привкус воды как у меня исчезнет, доктор);

Γιατρός: Όπως είπαμε κ. Μεθύστακα, θα πίνετε το φάρμακο και μετά θα πίνετε ένα ποτήρι νερό, για να σας φύγει η γεύση του φαρμάκου.

Μεθύστακας: Και η γεύση του νερού, πώς θα μου φύγει, γιατρέ;

* * *

Πελάτης (клиент): Γκαρσόν, θέλω μπαρμπούνι (официант, хочу = мне рыбу; το μπαρμπούνι – барабулька /вид рыбы/), αλλά μόνον αν είναι φρέσκα (но только если она свежая), σαν κι αυτά που έφαγα προχτές (как та, что я ел позавчера; τρώω).

Γκαρσόν (официант): Μείνετε ήσυχος, κύριε, έχουμε ακόμη από τα ίδια (будьте спокойны, господин, у нас она еще осталась: «имеем еще из той самой»)!

Πελάτης: Γκαρσόν, θέλω μπαρμπούνι, αλλά μόνον αν είναι φρέσκα, σαν κι αυτά που έφαγα προχτές.

Γκαρσόν: Μείνετε ήσυχος, κύριε, έχουμε ακόμη από τα ίδια!

* * *

Ένα ζευγάρι συζητά για τις διακοπές (супружеская пара обсуждает отпуск; συζητάω):

– Λοιπόν, γυναίκα, πρέπει να αποφασίσεις (итак, жена, нужно, чтобы ты решила; αποφασίζω). Διακοπές στη Χαβάη ή διακοπές στο χωριό σου (отпуск на Гавайях или отпуск у тебя деревне) για να μπορέσω να σου αγοράσω εκείνο το μενταγιόν που είδαμε τις προάλες (чтобы я смог тебе купить тот медальон, который мы видели на днях; αγοράζω; βλέπω);

– Διακοπές στη Χαβάη (отпуск на Гавайях)!

– Πώς κι έτσι (как же так);

– Να, έχω ακούσει ότι εκεί τα κοσμήματα είναι φτηνά (да я слышала, там украшения дешевые; ακούω; το κόσμημα)…

Ένα ζευγάρι συζητά για τις διακοπές:

– Λοιπόν, γυναίκα, πρέπει να αποφασίσεις. Διακοπές στη Χαβάη ή διακοπές στο χωριό σου για να μπορέσω να σου αγοράσω εκείνο το μενταγιόν που είδαμε τις προάλες;

– Διακοπές στη Χαβάη!

– Πώς κι έτσι;

– Να, έχω ακούσει ότι εκεί τα κοσμήματα είναι φτηνά…

* * *

Συζήτηση στο μπαρ (разговор в баре): Η γυναίκα μου είναι ένας άγγελος, λέει ο πρώτος (моя жена – ангел, говорит первый). Είσαι τυχερός, λέει ο άλλος (счастливый, говорит другой), η δική μου ακόμη ζει (/а/ моя еще жива; δικός – свой, собственный; η δική μου – моя; ζω)!

Συζήτηση στο μπαρ: Η γυναίκα μου είναι ένας άγγελος, λέει ο πρώτος. Είσαι τυχερός, λέει ο άλλος, η δική μου ακόμη ζει!

* * *

Βλέπει μια επιγραφή «Πωλείται» σε κάποιο αυτοκίνητο (видит /один человек/ надпись «продается» на одном автомобиле), αποφασίζει να το αγοράσει και πάει στον ιδιοκτήτη του αυτοκινήτου και (решает его купить и идет к владельцу автомобиля и; αγοράζω; ο ιδιοκτήτης)…

– Θέλω να αγοράσω το αυτοκίνητο, λέει (хочу купить автомобиль, говорит).

– Ναι, αλλά πριν το πάρεις, πρέπει να σου πω δυο πραγματάκια (да, но прежде чем ты его заберешь, нужно, /чтобы я/ тебе сказал две вещицы; παίρνω; λέω – сказать). α) Για να ξεκινήσει πρέπει να πεις «Αλληλούια» (чтобы он тронулся, нужно сказать «аллилуйа»; ξεκινάω – отправляться, пускаться в путь; стартовать), β) για να σταματήσει πρέπει να πεις «Αινείτε τον Κύριο» (чтобы остановился, нужно сказать «хвалите Господа»; σταματάω).

Πληρώνει ο τύπος, παίρνει το αυτοκίνητο, όλα πηγαίνανε καλά (платит этот человек, берет автомобить, все шло хорошо), ώσπου μια μέρα αποφάσισε να πάρει τη γυναίκα του, να πάνε μια βόλτα (до тех пор пока он не решил взять свою жену на прогулку: «чтобы отправиться на прогулку»; παίρνω; πηγαίνω – идти, ехать; отправляться), να θαυμάσουν το ηλιοβασίλεμα (чтобы полюбоваться закатом; θαυμάζω).

Πάνε λοιπόν στην άκρη ενός γκρεμού (итак, подъезжают они к краю обрыва; ο γκρεμός – пропасть, бездна; обрыв), όπου είχαν καλή θέα (где был: «имелся» хороший вид; η θέα), σταματάει αυτός, λέγοντας «Αινείτε τον Κύριο» (останавливается тот, говоря «хвалите Господа»).

– Αλληλούια, συμπληρώνει η γυναίκα του («аллилуйа» добавляет его жена).

Βλέπει μια επιγραφή «Πωλείται» σε κάποιο αυτοκίνητο, αποφασίζει να το αγοράσει και πάει στον ιδιοκτήτη του αυτοκινήτου και…

– Θέλω να αγοράσω το αυτοκίνητο, λέει.

– Ναι, αλλά πριν το πάρεις, πρέπει να σου πω δυο πραγματάκια. α) Για να ξεκινήσει πρέπει να πεις «Αλληλούια», β) για να σταματήσει πρέπει να πεις «Αινείτε τον Κύριο».

Πληρώνει ο τύπος, παίρνει το αυτοκίνητο, όλα πηγαίνανε καλά, ώσπου μια μέρα αποφάσισε να πάρει τη γυναίκα του, να πάνε μια βόλτα, να θαυμάσουν το ηλιοβασίλεμα.

Πάνε λοιπόν στην άκρη ενός γκρεμού, όπου είχαν καλή θέα, σταματάει αυτός, λέγοντας «Αινείτε τον Κύριο».

– Αλληλούια, συμπληρώνει η γυναίκα του.

* * *

Στην άκρη της λίμνης, ο άντρας βλέπει μια γυναίκα να πνίγεται (на берегу: «краю» озера мужчина видит, как тонет женщина; πνίγομαι – задыхаться; тонуть, утопать) και, μη ξέροντας κολύμπι ο ίδιος, βάζει τις φωνές και καταφτάνει ένας ψαράς (и не умея плавать: «не зная плавания» сам, кричит: «подает голос», и прибегает рыбак; ξέρω; βάζω – класть; давать; η φωνή – голос; крик).

– Πνίγεται η γυναίκα μου και δεν ξέρω κολύμπι (тонет моя жена, а /я/ не умею плавать). Σώσε την και θα σου δώσω €100, λέει ο τύπος (спаси ее, и я тебе дам €100; σώζω; δίνω).

Βουτάει αμέσως ο ψαράς και με 10 γερές απλωτές φτάνει τη γυναίκα (ныряет тут же рыбак и за 10 сильных гребков доплывает до женщины; η απλωτή; φτάνω – приходить; догонять, настигать), τη μαγκώνει απ`τα μαλλιά και τη βγάζει στην όχθη (хватает ее за волосы и вытаскивает на берег). Καθώς την αποθέτει στα πόδια του άντρα, λέει (как только ее кладет у ног мужчины, говорит):

– Που είναι οι €100 μου (где мои €100);

– Κοίταξε να δεις, λέει ο άντρας (погляди-ка: «смотри и увидишь», говорит мужчина; κοιτάζω; βλέπω): όταν την είδα να βυθίζεται για τρίτη φορά (когда я видел, как она идет под воду в третий раз; βυθίζομαι), νόμισα ότι ήταν η γυναίκα μου, αλλά τώρα βλέπω ότι είναι η πεθερά μου (подумал, что это моя жена, но теперь вижу, что это моя теща; νομίζω)…

– Ο ψαράς αναστενάζει και, γυρνώντας προς τον άντρα, ρωτάει (рыбак /горестно/ вздыхает и, повернувшись к мужчине, спрашивает): Πόσα σου χρωστάω τώρα (сколько я тебе теперь должен);

Στην άκρη της λίμνης, ο άντρας βλέπει μια γυναίκα να πνίγεται και, μη ξέροντας κολύμπι ο ίδιος, βάζει τις φωνές και καταφτάνει ένας ψαράς.

– Πνίγεται η γυναίκα μου και δεν ξέρω κολύμπι. Σώσε την και θα σου δώσω €100, λέει ο τύπος.

Βουτάει αμέσως ο ψαράς και με 10 γερές απλωτές φτάνει τη γυναίκα, τη μαγκώνει απ τα μαλλιά και τη βγάζει στην όχθη. Καθώς την αποθέτει στα πόδια του άντρα, λέει:

– Που είναι οι €100 μου;

– Κοίταξε να δεις, λέει ο άντρας: όταν την είδα να βυθίζεται για τρίτη φορά, νόμισα ότι ήταν η γυναίκα μου, αλλά τώρα βλέπω ότι είναι η πεθερά μου…

– Ο ψαράς αναστενάζει και, γυρνώντας προς τον άντρα, ρωτάει: Πόσα σου χρωστάω τώρα;

* * *

Μια κυρία πανάσχημη και μύωπας τριγυρίζει σ`ένα μουσείο με τον άνδρα της (одна дама, некрасивая и близорукая, разгуливает по музею со своим мужем; ο άντρας/ο άνδρας – мужчина; муж) και προσπαθεί να κριτικάρει τα έργα (и пытается критиковать произведения /искусства/; το έργο – дело; произведение, сочинение).

– «Και με αυτό εδώ το τέρας, τι θέλει να πει ο ζωγράφος (а этим вот чудовищем что хочет сказать художник; λέω);», ρωτάει κάποια στιγμή τον άνδρα της (спрашивает вдруг: «в какой-то момент» своего мужа).

– «Μα, χρυσή μου, αυτό δεν είναι πίνακας, είναι καθρέφτης (но золотце мое, это не картина, это зеркало)!», της ψιθυρίζει αμήχανα εκείνος (ей шепчет растерянно тот)!

Μια κυρία πανάσχημη και μύωπας τριγυρίζει σ` ένα μουσείο με τον άνδρα της και προσπαθεί να κριτικάρει τα έργα.

– «Και με αυτό εδώ το τέρας, τι θέλει να πει ο ζωγράφος;», ρωτάει κάποια στιγμή τον άνδρα της.

– «Μα, χρυσή μου, αυτό δεν είναι πίνακας, είναι καθρέφτης!», της ψιθυρίζει αμήχανα εκείνος!

* * *

Ένας κλέφτης αποφασίζει να κλέψει ένα σπίτι πλουσίων (один вор решает обокрасть дом богачей; κλέβω). Το παρακολουθεί, μαθαίνει πότε θα λείπουν (наблюдает за ним, узнает, когда /хозяева/ будут отсутствовать) και το βράδυ εξοπλισμέμος με όλα τα σύνεργα μπαίνει μέσα (и вечером, вооруженный всеми инструментами, заходит внутрь; εξοπλίζω – оборудовать; вооружать; το σύνεργο). Εξουδετερώνει το συναγερμό και εκεί που κλέβει ακούει μια φωνή (отключает сигнализацию и там, где ворует, слышит голос; ο συναγερμός).

– «Ο Ιησούς σε βλέπει και θα σε τιμωρήσει (Иисус тебя видит и накажет; τιμωρώ).»

Ξαφνιασμένος κοιτάει να δει από που έρχεται η φωνή (опешив, смотрит, чтобы увидеть, откуда раздается: «приходит» голос; ξαφνιάζομαι /ξαφνικός – неожиданный, внезапный/) αλλά μη βλέποντας τίποτα συνεχίζει τη δουλειά του (но не увидев ничего, продолжает свое дело). Οπότε σε λίγο ξανακούει τη φωνή να του λέει (но затем спустя короткое /время/ снова слышит голос, говорящий ему):

– «Ο Ιησούς σε βλέπει και θα σε τιμωρήσει.»

Αποφασισμένος να δει από που έρχεται η φωνή βλέπει ένα παπαγαλάκι (намереваясь узнать: «увидеть», откуда раздается голос, видит попугайчика; αποφασίζω – решать, принимать решение; ο παπαγάλος).

– «Εσύ μιλάς και με τρόμαξες (/это/ ты разговариваешь и меня напугал; τρομάζω);»

– «Ναι, εγώ (да, я).»

– «Μπα και πως σε λένε (надо же, и как тебя зовут);»

– «Όμηρο (Гомер).»

– «Όμηρο; Μα καλά τι όνομα είναι αυτό για παπαγάλο (Гомер? Да ладно, что это за имя для попугая);»

– «Γιατί είναι το Ιησούς όνομα για ντόπερμαν (/а/ Иисус что за имя для добермана; γιατί – почему, зачем);»

Ένας κλέφτης αποφασίζει να κλέψει ένα σπίτι πλουσίων. Το παρακολουθεί μαθαίνει πότε θα λείπουν και το βράδυ εξοπλισμέμος με όλα τα σύνεργα μπαίνει μέσα. Εξουδετερώνει το συναργερμό και εκεί που κλέβει ακούει μια φωνή.

– «Ο Ιησούς σε βλέπει και θα σε τιμωρήσει.»

Ξαφνιασμένος κοιτάει να δει από που έρχεται η φωνή αλλά μη βλέποντας τίποτα συνεχίζει τη δουλειά του. Οπότε σε λίγο ξανακούει τη φωνή να του λέει:

– «Ο Ιησούς σε βλέπει και θα σε τιμωρήσει.»

Αποφασισμένος να δει από που έρχεται η φωνή βλέπει ένα παπαγαλάκι.

– «Εσύ μιλάς και με τρόμαξες;»

– «Ναι, εγώ.»

– «Μπα και πως σε λένε;»

– «Όμηρο.»

– «Όμηρο; Μα καλά τι όνομα είναι αυτό για παπαγάλο;»

– «Γιατί είναι το Ιησούς όνομα για ντόπερμαν;»

* * *

Ο Τοτός μπουχτισμένος από τα «μη» και τα «όχι» της μαμάς του, ρωτά τον πατέρα του (Тотос, которому надоели мамины «не смей» и «нет», спрашивает отца; μπουχτίζω – сыт по горло, надоело):

– Μπαμπά, πότε θα είμαι αρκετά μεγάλος για να κάνω ότι μου αρέσει (папа, когда я стану достаточно взрослым, чтобы делать то, что мне нравится?);

Και ο μπαμπάς θλιμμένος απαντά (печальный отец отвечает):

– Δεν ξέρω παιδί μου (не знаю, детка), αλλά κανένας άντρας δεν έχει ζήσει τόσο πολύ (но ни один мужчина не жил так долго; ζώ) μέχρι σήμερα για να μας πει (до сего дня, чтобы нам сказать; λέω)!

Ο Τοτός μπουχτισμένος από τα «μη» και τα «όχι» της μαμάς του, ρωτά τον πατέρα του:

– Μπαμπά, πότε θα είμαι αρκετά μεγάλος για να κάνω ότι μου αρέσει;

Και ο μπαμπάς θλιμμένος απαντά:

– Δεν ξέρω παιδί μου, αλλά κανένας άντρας δεν έχει ζήσει τόσο πολύ μέχρι σήμερα για να μας πει!

* * *

– Πού είναι η εργασία σου; Ρωτάει η δασκάλα (где твоя /домашняя/ работа? спрашивает учительница).

– Κυρία, την έφαγε ο σκύλος μου (госпожа, ее съел мой пес; τρώω).

– Είμαι 19 χρόνια τώρα δασκάλα και περιμένεις να σε πιστέψω (я уже 19 лет учительница и ты ждешь, чтобы я тебе поверила?; πιστεύω);

– Μα είναι αλήθεια κυρία, το ορκίζομαι (но это правда, клянусь). Έπρεπε να τον αναγκάσω αλλά την έφαγε (мне пришлось его заставлять, но он ее съел; πρέπει να – нужно, приходится; αναγκάζω)…

– Πού είναι η εργασία σου; Ρωτάει η δασκάλα.

– Κυρία, την έφαγε ο σκύλος μου.

– Είμαι 19 χρόνια τώρα δασκάλα και περιμένεις να σε πιστέψω;

– Μα είναι αλήθεια κυρία, το ορκίζομαι. Έπρεπε να τον αναγκάσω αλλά την έφαγε…

* * *

Πελάτης: – Το πληκτρολόγιό μου δεν δουλεύει (клиент: моя клавиатура не работает).

Τεχνικός: – Είστε σίγουρος ότι είναι συνδεδεμένο στο πίσω μέρος του υπολογιστή (вы уверены, что она подсоединена к задней стороне компьютера?; συνδέω – связывать, завязывать; соединять, скреплять; το μέρος – часть, доля; сторона; ο υπολογιστής);

Πελάτης: – Όχι, δεν μπορώ να δω από πίσω (нет, я не могу посмотреть сзади; βλέπω).

Τεχνικός: – Πάρτε το πληκτρολόγιο και κάντε 10 βήματα προς τα πίσω (возьмите клавиатуру и сделайте 10 шагов назад; παίρνω; το βήμα).

Πελάτης: – Οκ.

Τεχνικός: – Το πληκτρολόγιο έρχεται μαζί σας (клавиатура движется вместе с вами?; έρχομαι – приходить, прибывать);

Πελάτης: – Ναι (да).

Τεχνικός: – Αυτό σημαίνει ότι δεν είναι συνδεδεμένο (это значит, что она не подсоединена). Κοιτάξτε εκεί γύρω (посмотрите там вокруг; κοιτάω). Υπάρχει κανένα άλλο πληκτρολόγιο (есть /там еще/ какая-нибудь другая клавиатура?);

Πελάτης: – Ναι, βλέπω ένα άλλο στο γραφείο (да, вижу другую на столе; το γραφείο – письменный стол)… Α! Αυτό δουλεύει (а, та работает)!

Πελάτης: – Το πληκτρολόγιό μου δεν δουλεύει.

Τεχνικός: – Είστε σίγουρος ότι είναι συνδεδεμένο στο πίσω μέρος του υπολογιστή;

Πελάτης: – Όχι, δεν μπορώ να δω από πίσω.

Τεχνικός: – Πάρτε το πληκτρολόγιο και κάντε 10 βήματα προς τα πίσω.

Πελάτης: – Οk.

Τεχνικός: – Το πληκτρολόγιο έρχεται μαζί σας;

Πελάτης: – Ναι.

Τεχνικός: – Αυτό σημαίνει ότι δεν είναι συνδεδεμένο. Κοιτάξτε εκεί γύρω. Υπάρχει κανένα άλλο πληκτρολόγιο;

Πελάτης: – Ναι, βλέπω ένα άλλο στο γραφείο… Α! Αυτό δουλεύει!

* * *

Τεχνικός: – Πατήστε στο εικονίδιο «ο υπολογιστής μου» που βρίσκεται αριστερά στην οθόνη (кликните: «нажмите» на иконку «мой компьютер», которая находится слева на экране; πατάω – наступать, топтать; нажимать).

Πελάτης: – Αριστερά όπως το βλέπετε εσείς ή εγώ (слева от вас или от меня: «как это видите вы или я»?);

Τεχνικός: – Πατήστε στο εικονίδιο «ο υπολογιστής μου» που βρίσκεται αριστερά στην Οθόνη.

Πελάτης: – Αριστερά όπως το βλέπετε εσείς ή εγώ;

* * *

Πελάτης: – Ναι, γεια σας, με λένε Μάρθα, δεν μπορώ να τυπώσω (да, здравствуйте, меня зовут Марфа, не могу распечатать; τυπώνω). Κάθε φορά μου βγάζει ένα μήνυμα «can’t find printer» (каждый раз мне выдает сообщение «не найден принтер» /англ./; βγάζω – снимать /одежду, обувь/; выводить на экран). Πήρα τον εκτυπωτή και τον έβαλα ακριβώς μπροστά στην οθόνη (я брала принтер и ставила его прямо перед экраном; παίρνω; ο εκτυπωτής; βάζω; η οθόνη), αλλά ακόμα μου λέει ότι δεν μπορεί να τον βρει (но все равно он мне говорит, что не может его найти; βρίσκω – находить)…

Πελάτης: – Ναι, γεια σας, με λένε Μάρθα, δεν μπορώ να τυπώσω. Κάθε φορά μου βγάζει ένα μήνυμα «can't find printer». Πήρα τον εκτυπωτή και τον έβαλα ακριβώς μπροστά στην οθόνη, αλλά ακόμα μου λέει ότι δεν μπορεί να τον βρει…

* * *

Τεχνικός: – Τι υπάρχει στην οθόνη σας τώρα κυρία μου (что находится на вашем экране сейчас, сударыня?);

Πελάτης: – Ένα αρκουδάκι που μου πήρε ο φίλος μου από το σούπερ μάρκετ (медвежонок, которого мне купил мой друг в супермаркете; παίρνω – брать; покупать).

Τεχνικός: – Τι υπάρχει στην οθόνη σας τώρα κυρία μου;

Πελάτης: – Ένα αρκουδάκι που μου πήρε ο φίλος μου από το σούπερ μάρκετ.

* * *

Πελάτης (клиент): – Δεν μπορώ να μπω στο internet (я не могу войти в Интернет; μπαίνω).

Τεχνικός (мастер): – Το password είναι σίγουρα σωστό (пароль /англ./ точно верный?);

Πελάτης: – Ναι, είδα τον συνάδελφό μου που το έγραφε (да, я видела, как мой коллега его писал = вводил; βλέπω; γράφω; ο συναδελφός).

Τεχνικός: – Και ποιο είναι το password (и что за пароль?);

Πελάτης: – Πέντε αστεράκια (пять звездочек; το αστέρι – звезда).

Πελάτης: – Δεν μπορώ να μπω στο internet.

Τεχνικός: – Το password είναι σίγουρα σωστό;

Πελάτης: – Ναι, είδα τον συνάδελφό μου που το έγραφε.

Τεχνικός: – Και ποιο είναι το password;

Πελάτης: – Πέντε αστεράκια.

* * *

Πελάτης: – Γεια σας, γράφω το πρώτο μου e-mail (здравствуйте, я пишу свой первый e-mail).

Τεχνικός: – Και ποιο είναι το πρόβλημά σας (и какая у вас проблема?);

Πελάτης: – Έγραψα το «a» στην διεύθυνση (написала /букву/ «a» в адресе; γράφω), αλλά πώς θα βάλω το κυκλάκι γύρω του (а как поставить кружочек вокруг нее?; βάζω);

Πελάτης: – Γεια σας, γράφω το πρώτο μου e-mail.

Τεχνικός: – Και ποιο είναι το πρόβλημά σας;

Πελάτης: – Έγραψα το «a» στην διεύθυνση, αλλά πώς θα βάλω το κυκλάκι γύρω του;

* * *

Τεχνικός: – Το password σας είναι ένα μικρό γράμμα μ όπως λέμε «μήλο» (ваш пароль /англ./ – маленькая буква ми, как в слове «яблоко»: «как говорим яблоко»), ένα κεφαλαίο Σ όπως λέμε «σκύλος» (заглавная сигма, как в слове «собака»), και ο αριθμός 7 (и цифра 7).

Πελάτης: – Το 7 μικρό ή κεφαλαίο (7 маленькая или заглавная?);

Τεχνικός: – Το password σας είναι ένα μικρό γράμμα μ όπως λέμε «μήλο», ένα κεφαλαίο Σ όπως λέμε «σκύλος», και ο αριθμός 7.

Πελάτης: – Το 7 μικρό ή κεφαλαίο;

* * *

– Καλά εσύ είσαι άσχημη (ну ж ты и страшная; καλά – хорошо; /усил. междом./ ну, же, ведь; άσχημος – некрасивый; плохой)!

– Κι' εσύ είσαι μεθυσμένος (а ты пьяный; κι = και – и; а)!

– Ναι, αλλά εσύ είσαι πολύ άσχημη (да, а ты очень страшная)!

– Κι' εσύ είσαι πολύ μεθυσμένος!

– Ναι, αλλά εγώ αύριο δεν θα είμαι (да, но завтра я /уже пьяным/ не буду)…

– Καλά εσύ είσαι άσχημη!

– Κι' εσύ είσαι μεθυσμένος!

– Ναι, αλλά εσύ είσαι πολύ άσχημη!

– Κι' εσύ είσαι πολύ μεθυσμένος!

– Ναι, αλλά εγώ αύριο δεν θα είμαι…

* * *

Μία ημέρα ο μικρός Αλία εξ Αλβανίας ακούει τη δασκάλα του να του λέει (однажды маленький Алия из Албании слышит, /как/ ему говорит учительница):

– Αλία, από σήμερα είσαι έλληνας και θα λέγεσαι Ηλίας (Алия, с сегодняшнего дня ты грек, и будешь называться Илиас).

Περιχαρής πηγαίνει το μεσημέρι στο σπίτι ο Αλία και λέει στους γονείς του (радостный идет в полдень домой Алия и говорит своим родителям):

– Από σήμερα είμαι ελληνάκι και λέγομαι Ηλίας και όχι Αλία (с сегодняшнего дня я грек и зовусь Илиас, а не Алия; -άκι – уменьшит. суффикс).

Τον παραλαμβάνουν ο πατέρας του και η μάνα του (берут его отец и мама) και τον κάνουν τουλούμι στο ξύλο (и дают ему взбучку: «его делают бурдюком на дереве»; το τουλούμι – бурдюк; το ξύλο – палка; дерево /материал/).

Την άλλη μέρα πηγαίνει ο Αλία στο σχολείο (на другой день идет Алия в школу), τον βλέπει η δασκάλα του και τον ρωτάει (его видит учительница и спрашивает):

– Τί έγινε Ηλία (что случилось, Илиас; γίνομαι); Τί έπαθες (что с тобой: «что /ты/ претерпел»; παθαίνω);

– Με δείρανε χθες δυό Αλβανοί κυρία (меня избили вчера двое албанцев; δέρνω).

Μία ημέρα ο μικρός Αλία εξ Αλβανίας ακούει τη δασκάλα του να του λέει:

– Αλία, από σήμερα είσαι έλληνας και θα λέγεσαι Ηλίας.

Περιχαρής πηγαίνει το μεσημέρι στο σπίτι ο Αλία και λέει στους γονείς του:

– Από σήμερα είμαι ελληνάκι και λέγομαι Ηλίας και όχι Αλία.

Τον παραλαμβάνουν ο πατέρας του και η μάνα του και τον κάνουν τουλούμι στο ξύλο.

Την άλλη μέρα πηγαίνει ο Αλία στο σχολείο, τον βλέπει η δασκάλα του και τον ρωτάει:

– Τί έγινε Ηλία; Τί έπαθες;

– Με δείρανε χθες δυό Αλβανοί κυρία.

* * *

Η κυρία Παπαδοπούλου Μαρία πηγαίνει στον μικροβιολόγο στις 8 το πρωί για εξετάσεις (госпожа Пападопулу Мария идет к микробиологу в 8 утра для анализов; η εξέταση – рассмотрение, исследование; анализ, медицинское обследование). Ο γιατρός της παίρνει το αίμα (врач берет у нее кровь) και σημειώνει στο μπουκαλάκι τ’όνομά της (и записывает на пробирке ее имя).

Κατά το μεσημέρι μια άλλη κυρία Παπαδοπούλου Μαρία πηγαίνει επίσης για εξετάσεις αίματος (около полудня другая госпожа Пападопулу Мария также идет /сдавать/ анализ крови). Ο γιατρός της παίρνει αίμα και σημειώνει τ’όνομά της στο καινούργιο μπουκαλάκι (врач берет у нее кровь и записывает ее имя на новой пробирке).

Αργά το απόγευμα, όταν βγήκαν τα αποτελέσματα των εξετάσεων (поздно вечером, когда пришли результаты анализов; βγαίνω – выходить, уходить; получаться; το αποτέλεσμα), ο γιατρός συνειδητοποιεί ότι στο ένα μπουκαλάκι (врач понимает: «осознает», что на одной пробирке) το αποτέλεσμα είναι ζάχαρο 500 και στο άλλο είναι AIDS (результат – сахар 500, а на другой – СПИД). Όμως, ο γιατρός είχε μπερδέψει τα μπουκαλάκια και δεν ήξερε (однако, врач перепутал пробирки и не знал; μπερδεύω; ξέρω) σε ποιά από τις δύο συνονόματες κυρίες ανήκε το κάθε μπουκαλάκι (кому из двух тезок: «одноименных госпожей» принадлежала каждая пробирка; ανήκω).

Το δίλημμα μεγάλο, ποια είναι ποια (дилемма большая – кто есть кто);

Την άλλη μέρα ο σύζυγος της μιας πηγαίνει να πάρει τ’αποτελέσματα και ο γιατρός του λέει (на другой день супруг одной /из женщин/ идет забирать результаты, и врач ему говорит; παίρνω):

– Ξέρετε, κύριε Παπαδόπουλε, η κατάσταση είναι λίγο περίπλοκη (знаете, господин Пападопулос, ситуация несколько запутанная). Μπλέξαμε τα μπουκαλάκια δύο γυναικών με το ίδιο όνομα (перепутали пробирки двух женщин с одинаковым именем; μπλέκω) και δεν ξέρουμε ποιά έχει τι (и не знаем, у которой /из них/ что).

– Και τί κάνουμε τώρα γιατρέ μου; ρωτάει ο σύζυγος (и что нам теперь делать, доктор, – спрашивает супруг).

– Το μόνο που μπορείτε να κάνετε είναι να πάρετε ένα ταψί μπακλαβά (единственное, что вы можете сделать, это купить противень пахлавы; παίρνω), να το πάτε σπίτι και να ταΐσετε τη γυναίκα σας (принести его домой и накормить свою жену; ταΐζω). Εάν δεν πεθάνει, μη διανοηθείτε να ξαναπάτε μαζί της στο κρεβάτι (и если /она/ не умрет, не думайте больше ложиться с ней в постель; πεθαίνω; διανοούμαι; ξαναπηγαίνω; ξανα– – /прист./ снова, опять, еще)…

Η κυρία Παπαδοπούλου Μαρία πηγαίνει στον μικροβιολόγο στις 8 το πρωί για εξετάσεις. Ο γιατρός της παίρνει το αίμα και σημειώνει στο μπουκαλάκι τ’όνομά της.

Κατά το μεσημέρι μια άλλη κυρία Παπαδοπούλου Μαρία πηγαίνει επίσης για εξετάσεις αίματος. Ο γιατρός της παίρνει αίμα και σημειώνει τ’όνομά της στο καινούργιο μπουκαλάκι.

Αργά το απόγευμα, όταν βγήκαν τα αποτελέσματα των εξετάσεων, ο γιατρός συνειδητοποιεί ότι στο ένα μπουκαλάκι το αποτέλεσμα είναι ζάχαρο 500 και στο άλλο είναι AIDS. Όμως, ο γιατρός είχε μπερδέψει τα μπουκαλάκια και δεν ήξερε σε ποιά από τις δύο συνονόματες κυρίες ανήκε το κάθε μπουκαλάκι.

Το δίλημμα μεγάλο, ποια είναι ποια;

Την άλλη μέρα ο σύζυγος της μιας πηγαίνει να πάρει τ’αποτελέσματα και ο γιατρός του λέει:

– Ξέρετε, κύριε Παπαδόπουλε, η κατάσταση είναι λίγο περίπλοκη. Μπλέξαμε τα μπουκαλάκια δύο γυναικών με το ίδιο όνομα και δεν ξέρουμε ποιά έχει τι.

– Και τί κάνουμε τώρα γιατρέ μου; ρωτάει ο σύζυγος.

– Το μόνο που μπορείτε να κάνετε είναι να πάρετε ένα ταψί μπακλαβά, να το πάτε σπίτι και να ταΐσετε τη γυναίκα σας. Εάν δεν πεθάνει, μη διανοηθείτε να ξαναπάτε μαζί της στο κρεβάτι…

* * *

Ένας γύφτος αγοράζει οικόπεδο δίπλα στο σπίτι ενός γιατρού (один цыган купил участок земли рядом с домом врача). Φωνάζει λοιπόν ένα μηχανικό και τον βάζει να του κτίσει ένα ίδιο ακριβώς σπίτι (зовет, в общем, инженера и говорит ему выстроить точно такой же дом; βάζω – класть, ставить; предлагать; κτίζω).

Όταν τελείωσε το σπίτι του ο γύφτος βγαίνει στο μπαλκόνι και φωνάζει το γιατρό (когда закончилось /строительство/ его дома, цыган выходит на балкон и зовет врача).

– Γιατρέ, γιατρέ (врач; ο γιατρός)!

– Τι είναι ρε παλιόγυφτε; του λέει ο γιατρός (ну что там, цыганча, говорит ему врач; παλιο– – приставка со знач. уничижения)

– Να, του λέει ο γύφτος, εσύ μπορεί να μην με χωνεύεις (вот, говорит ему цыган, ты, может, меня не перевариваешь; χωνεύω) αλλά εγώ είμαι ίδιος με σένα γιατί έχουμε το ίδιο σπίτι (но я такой же, как ты, потому что у нас одинаковые дома)!

– Αποκλείεται, του λέει ο γιατρός, γιατί δεν έχουμε τα ίδια έπιπλα (исключено, говорит ему врач, потому что у нас неодинаковая: «потому что не имеем одинаковую» мебель)…

Σκυλιάζει ο γύφτος, παραγγέλνει τα ίδια ακριβώς έπιπλα με του γιατρού (разозлился цыган, заказал точно такую же мебель, как у врача) και ξαναβγαίνει στο μπαλκόνι (и снова выходит на балкон).

– Γιατρέ, γιατρέ! Ιδιο σπίτι έχουμε, ίδια έπιπλα, είμαι ίδιος με σένα (у нас: «имеем» одинаковый дом, одинаковая мебель, я такой же, как ты; έχω).

– Τι λες ρε παλιόγυφτε, του λέει ο γιατρός (что ты говоришь, цыганча, говорит ему врач), έχουμε το ίδιο αυτοκίνητο (у нас /что/, одинаковая машина?);

Και του δείχνει μια πολυτελή MERCEDES που είχε στο γκαράζ (и показывает ему роскошный Мерседес, который имел в гараже; δείχνω; πολυτελής; έχω). Σκυλιάζει ο γύφτος, βάζει γραμμάτια, παίρνει δάνεια (злится цыган, подписывает: «кладет» векселя, берет кредит; βάζω – класть; το γραμμάτιο – вексель) και αγοράζει μια ακριβώς ίδια MERCEDES και βγαίνει πάλι στο μπαλκόνι (и покупает точно такой же мерседес и выходит снова на балкон).

– Γιατρέ, γιατρέ!

– Τι θες ρε παλιόγυφτε; του λέει ο γιατρός (что ты там хочешь…; θες = θέλεις /разг./)

– Είμαι ΚΑΛΥΤΕΡΟΣ από σένα (я лучше тебя)!

– Γιατί ρε; του λέει ο γιατρός (почему это, говорит ему врач)

– Να, του λέει ο γύφτος (вот, говорит ему цыган), έχουμε ίδιο σπίτι, ίδια έπιπλα και ίδιο αυτοκίνητο (/мы/ имеем одинаковый дом, одинаковую мебель и одинаковую машину). Συμφωνείς (согласен);

– Συμφωνώ, αλλά από πού και ως πού είσαι καλύτερος από μένα (согласен, но почему это = с какой стати ты лучше меня); του λέει ο γιατρός (говорит ему врач).

– Γιατί εγώ έχω γείτονα γιατρό (потому что у меня сосед врач; ο γείτονας) ενώ εσύ έχεις γείτονα ΓΥΦΤΟ (а у тебя сосед цыган)!

Ένας γύφτος αγοράζει οικόπεδο δίπλα στο σπίτι ενός γιατρού. Φωνάζει λοιπόν ένα μηχανικό και τον βάζει να του κτίσει ένα ίδιο ακριβώς σπίτι.

Όταν τελείωσε το σπίτι του ο γύφτος βγαίνει στο μπαλκόνι και φωνάζει το γιατρό.

– Γιατρέ, γιατρέ!

– Τι είναι ρε παλιόγυφτε; του λέει ο γιατρός

– Να, του λέει ο γύφτος, εσύ μπορεί να μην με χωνεύεις αλλά εγώ είμαι ίδιος με σένα γιατί έχουμε το ίδιο σπίτι!

– Αποκλείεται, του λέει ο γιατρός, γιατί δεν έχουμε τα ίδια έπιπλα…

Σκυλιάζει ο γύφτος, παραγγέλνει τα ίδια ακριβώς έπιπλα με του γιατρού και ξαναβγαίνει στο μπαλκόνι.

– Γιατρέ, γιατρέ! Ιδιο σπίτι έχουμε, ίδια έπιπλα, είμαι ίδιος με σένα.

– Τι λες ρε παλιόγυφτε, του λέει ο γιατρός έχουμε το ίδιο αυτοκίνητο;

Και του δείχνει μια πολυτελή MERCEDES που είχε στο γκαράζ. Σκυλιάζει ο γύφτος, βάζει γραμμάτια, παίρνει δάνεια και αγοράζει μια ακριβώς ίδια MERCEDES και βγαίνει πάλι στο μπαλκόνι.

– Γιατρέ, γιατρέ!

– Τι θες ρε παλιόγυφτε; του λέει ο γιατρός

– Είμαι ΚΑΛΥΤΕΡΟΣ από σένα!

– Γιατί ρε; του λέει ο γιατρός

– Να, του λέει ο γύφτος, έχουμε ίδιο σπίτι, ίδια έπιπλα και ίδιο αυτοκίνητο. Συμφωνείς;

– Συμφωνώ, αλλά από πού και ως πού είσαι καλύτερος από μένα; του λέει ο γιατρός.

– Γιατί εγώ έχω γείτονα γιατρό ενώ εσύ έχεις γείτονα ΓΥΦΤΟ!

* * *

Ο μικρός Νικόλας προσεύχεται (маленький Николас молится; προσεύχομαι).

– Θεέ μου, κάνε να γίνει η Θεσσαλονίκη η πρωτεύουσα της Ελλάδας (Боже мой, сделай, чтобы Салоники стали столицей Греции; ο Θεός; γίνομαι)!

– Γιατί χρυσό μου; ρωτά η μαμά του (зачем, золотце, спрашивает его мама).

– Γιατί έτσι έγραψα στο διαγώνισμα της Γεωγραφίας (потому что так я написал в контрольной по географии; γράφω; το διαγώνισμα – состязание, конкурс; письменный экзамен)!

Ο μικρός Νικόλας προσεύχεται.

– Θεέ μου, κάνε να γίνει η Θεσσαλονίκη η πρωτεύουσα της Ελλάδας!

– Γιατί χρυσό μου; ρωτά η μαμά του.

– Γιατί έτσι έγραψα στο διαγώνισμα της Γεωγραφίας!

* * *

Το μικρό κοριτσάκι ρωτάει τη μητέρα της (маленькая девочка спрашивает свою маму; το κορίτσι; το κοριτσάκι; -άκι – уменьшит.-ласк. суффикс):

– Πως εμφανίστηκε η ανθρώπινη φυλή (как возник человеческий род; εμφανίζομαι);

Η μητέρα της απάντησε (мать ей ответила; απαντάω):

– Ο Θεός έφτιαξε τον Αδάμ και την Εύα (Бог сотворил Адама и Еву; φτιάχνω), εκείνοι έκαναν παιδιά (те родили: «сделали» детей; κάνω), τα παιδιά τους έκαναν κι άλλα παιδιά (их дети родили еще: «и других» детей), και έτσι συνεχίστηκε η δημιουργία του ανθρώπινου γένους (и так продолжилось созидание человеческого рода; συνεχίζομαι; το γένος).

Δύο μέρες μετά το κοριτσάκι ρώτησε τον πατέρα της την ίδια ερώτηση (спустя два дня девочка задала отцу тот же вопрос; ρωτάω). Ο πατέρας απάντησε (отец ответил):

– Εκατομμύρια χρόνια πριν, υπήρχαν οι μαϊμούδες (миллионы лет назад существовали обезьяны; υπάρχω; η μαϊμού), από τις οποίες εξελίχτηκαν σιγά σιγά οι άνθρωποι (от которых развились = произошли со временем люди; εξελίσσομαι).

Το κοριτσάκι μπερδεμένο πάει στη μητέρα της (запутавшаяся девочка идет к матери):

– Μαμά, πώς γίνεται (мама, как так получается) εσύ να μου είπες ότι τους άνθρωπους τους δημιούργησε ο Θεός (ты мне сказала, что людей сотворил Бог; λέω; δημιουργώ) και ο μπαμπάς να μου είπε ότι οι άνθρωποι εξελίχτηκαν από τις μαϊμούδες (а папа вот мне сказал, что люди произошли от обезьян);

Και η μητέρα της απαντά (и мать ей отвечает):

– Αγάπη μου, είναι πολύ απλό (любовь моя, это очень просто). Εγώ σου είπα για τη δική μου καταγωγή και ο μπαμπάς σου για τη δική του (я тебе рассказала о своем происхождении, а папа – о своем)!

Το μικρό κοριτσάκι ρωτάει τη μητέρα της:

– Πως εμφανίστηκε η ανθρώπινη φυλή;

Η μητέρα της απάντησε:

– Ο Θεός έφτιαξε τον Αδάμ και την Εύα, εκείνοι έκαναν παιδιά, τα παιδιά τους έκαναν κι άλλα παιδιά, και έτσι συνεχίστηκε η δημιουργία του ανθρώπινου γένους.

Δύο μέρες μετά το κοριτσάκι ρώτησε τον πατέρα της την ίδια ερώτηση. Ο πατέρας απάντησε:

– Εκατομμύρια χρόνια πριν, υπήρχαν οι μαϊμούδες, από τις οποίες εξελίχτηκαν σιγά σιγά οι άνθρωποι.

Το κοριτσάκι μπερδεμένο πάει στη μητέρα της:

– Μαμά, πώς γίνεται εσύ να μου είπες ότι τους άνθρωπους τους δημιούργησε ο Θεός και ο μπαμπάς να μου είπε ότι οι άνθρωποι εξελίχτηκαν από τις μαϊμούδες;

Και η μητέρα της απαντά:

– Αγάπη μου, είναι πολύ απλό. Εγώ σου είπα για τη δική μου καταγωγή και ο μπαμπάς σου για τη δική του!

* * *

Πάει κάποιος σε μια ταβέρνα και του λέει ο σερβιτόρος (идет некто в таверну, и ему говорит официант)…

– Έχω γλώσσα μοσχαρίσια, μοσχαροκεφαλή, συκώτι αρνίσιο, ποδαράκια χοιρινά (у меня язык телячий, телячья голова, печенка баранья, свиные ножки)…

– Δεν ήρθα για ν' ακούσω τα προβλήματά σου (я пришел не затем, чтобы слушать про твои проблемы; έρχομαι; ακούω; το πρόβλημα)! Φέρε μου τον κατάλογο να παραγγείλω (неси мне меню, чтоб я сделал заказ; φέρω; ο κατάλογος – каталог; меню; παραγγέλνω)!

Πάει κάποιος σε μια ταβέρνα και του λέει ο σερβιτόρος…

– Έχω γλώσσα μοσχαρίσια, μοσχαροκεφαλή, συκώτι αρνίσιο, ποδαράκια χοιρινά…

– Δεν ήρθα για ν' ακούσω τα προβλήματά σου! Φέρε μου τον κατάλογο να παραγγείλω!

* * *

Ο Πόντιος πηγαίνει στο αυτόματο μηχάνημα καφέ (понтиец идет к автомату с кофе), ρίχνει το κέρμα του και πέφτει το φραπεδάκι του (бросает свою монету, и падает его фрапе; το φραπέ – вид холодного кофе; -άκι – уменьшит. суффикс). Αμέσως ρίχνει κι άλλο κέρμα και παίρνει κι άλλο καφέ (тут же кидает другую монету, и берет еще один кофе). Συνεχίζει με τρίτο και τέταρτο (продолжает с третьим и четвертым). Κάποια στιγμή ένας περαστικός (в один момент = спустя какое-то время один прохожий), που περίμενε να πάρει κι αυτός καφέ (который ждал, чтобы взять себе кофе; παίρνω), τον ρωτάει (спрашивает его):

– «Μέχρι πότε θα παίρνεις καφέδες (до каких пор ты будешь брать кофе);».

Και ο Πόντιος απαντά (а понтиец отвечает):

– «Μέχρι να πάψω να κερδίζω (пока не перестану выигрывать; παύω)!»

Ο Πόντιος πηγαίνει στο αυτόματο μηχάνημα καφέ, ρίχνει το κέρμα του και πέφτει το φραπεδάκι του. Αμέσως ρίχνει κι άλλο κέρμα και παίρνει κι άλλο καφέ. Συνεχίζει με τρίτο και τέταρτο. Κάποια στιγμή ένας περαστικός, που περίμενε να πάρει κι αυτός καφέ, τον ρωτάει:

– «Μέχρι πότε θα παίρνεις καφέδες;».

Και ο Πόντιος απαντά:

– «Μέχρι να πάψω να κερδίζω!»

* * *

Ήταν ένας Ιταλός ένας Γερμανός και ένας Πόντιος (были итальянец, немец и понтиец). Τους πιάνουν οι ζουλού (их схватили зулусы) και τους λένε ότι αν καταφέρουν να περάσουν την έρημο απέναντι (и говорят им, что если они смогут пройти пустыню, /что/ впереди; καταφέρνω; περνάω; η έρημος) θα τους αφήσουν να ζήσουν (их оставят в живых: «чтобы жили»; αφήνω – пускать, пропускать; разрешать /делать что-л./; ζω), αν όχι τότε θα τους κόψουν το κεφάλι (если нет, тогда им отрежут голову; κόβω)! Πάει πρώτος ο Ιταλός, παίρνει δύο ψυγειάκια στους ώμους γεμάτα με νερά και ξεκινάει (идет первым итальянец, берет на плечи два холодильника, полные /бутылок/ воды, и отправляется /в путь/; το ψυγείο – холодильник; -άκι – уменьшит. суффикс; ο ώμος – плечо). Φτάνοντας όμως στα μισά της διαδρομής κλατάρει (пройдя: «достигнув», однако, половину расстояния, выбивается из сил; η διαδρομή) και του κόβουν το κεφάλι (и ему отрезают голову). Πάει ο Γερμανός κουβαλώντας κι αυτός δύο ψυγειάκια γεμάτα όμως μπύρες και ξεκινάει (идет немец, тащит и он два холодильника, полные, однако, пива, и отправляется /в путь/; κουβαλάω) περνάει λίγο τον Ιταλό και αμέσως κλατάρει (едва проходит мимо итальянца и сразу же выбивается из сил) και του κόβουν το κεφάλι. Πάει τελευταίος και ο Πόντιος (идет последним понтиец) και παίρνει μια πόρτα αυτοκινήτου και ξεκινάει να φύγει (берет дверь автомобиля и пускается в путь: «отправляется, чтобы уходить»; φεύγω), τον σταματάνε όμως οι ζουλού και του λένε (его останавливают, однако, зулусы и говорят ему):

– «Που πας ρε φίλε με την πόρτα (ты куда пошел, друг, с дверью);» και πετάγεται κι ο Πόντιος και τους λέει (перебивает их понтиец и говорит им):

– «’μα ανοίξω το παράθυρο ξέρεις τι δροσιά κάνει (как открою окно, знаешь, как прохладно; ανοίγω; η δροσιά – роса; свежесть; κάνει δροσιά – свежо, прохладно);»

Ήταν ένας Ιταλός ένας Γερμανός και ένας Πόντιος. Τους πιάνουν οι ζουλού και τους λένε ότι αν καταφέρουν να περάσουν την έρημο απέναντι θα τους αφήσουν να ζήσουν αν όχι τότε θα τους κόψουν το κεφάλι! Πάει πρώτος ο Ιταλός παίρνει δύο ψυγειάκια στους ώμους γεμάτα με νερά και ξεκινάει φτάνοντας όμως στα μισά της διαδρομής κλατάρει και του κόβουν το κεφάλι. Πάει ο Γερμανός κουβαλώντας κι αυτός δύο ψυγειάκια γεμάτα όμως μπύρες και ξεκινάει περνάει λίγο τον Ιταλό και αμέσως κλατάρει και του κόβουν το κεφάλι. Πάει τελευταίος και ο Πόντιος και παίρνει μια πόρτα αυτοκινήτου και ξεκινάει να φύγει, τον σταματάνε όμως οι ζουλού και του λένε:

– «Που πας ρε φίλε με την πόρτα;» και πετάγεται κι ο Πόντιος και τους λέει:

– «’μα ανοίξω το παράθυρο ξέρεις τι δροσιά κάνει;»

* * *

Μια μέρα, η οικογένεια του Τοτού, αποφάσισε να επισκεφθεί μια φιλική τους οικογένεια (однажды: «один день» семья Тотоса решила навестить семью друзей: «дружественную им семью»; αποφασίζω; επισκέπτομαι). Ο γιός τους όμως, είχε μια ιδιαιτερότητα (сын их, однако, имел одну особенность; έχω). Δεν είχε αυτιά (он не имел ушей). Οπότε, οι γονείς του Τοτού, τον συμβούλεψαν (и тогда родители Тотоса дали ему совет = наставление; συμβουλεύω) να μην κάνει καμία ερώτηση για τα αφτιά του παιδιού (чтобы он не задавал никаких вопросов насчет ушей ребенка; το αφτί; το παιδί) και τους φέρει σε δύσκολη θέση (и не ставил их в неловкое: «трудное» положение; φέρνω; η θέση – место; состояние, положение). Καθώς ο Τοτός συζητούσε με τον πατέρα του παιδιού λέει (/и вот,/ когда Тотос разговаривал с отцом ребенка, говорит; συζητάω; το παιδί):

– «Ο γιος σας βλέπει καλά (сын ваш видит хорошо);»

– «Ναι, πολύ καλά (да, очень хорошо).»

– «Σε 20 χρόνια; Θα βλέπει καλά (/а/ через 20 лет будет видеть хорошо);»

– «Πιστεύω πως θα βλέπει καλά (думаю, что будет видеть хорошо; πιστεύω – верить; думать, полагать).»

– «Σε 40 χρόνια; Θα βλέπει (а через 40 лет будет видеть);»

– «Ε, σε 40 χρόνια, μάλλον θα χρειαστεί γυαλιά (э, через 40 лет, пожалуй, ему будут нужны очки; χρειάζομαι).»

– «Και που θα τα στηρίζει (а куда /он/ будет их цеплять; στηρίζω – поддерживать, опирать);»

Μια μέρα, η οικογένεια του Τοτού, αποφάσισε να επισκεφθεί μια φιλική τους οικογένεια. Ο γιός τους όμως, είχε μια ιδιαιτερότητα. Δεν είχε αυτιά. Οπότε, οι γονείς του Τοτού, τον συμβούλεψαν να μην κάνει καμία ερώτηση για τα αφτιά του παιδιού και τους φέρει σε δύσκολη θέση. Καθώς ο Τοτός συζητούσε με τον πατέρα του παιδιού λέει:

– «Ο γιος σας βλέπει καλά;»

– «Ναι, πολύ καλά.»

– «Σε 20 χρόνια; Θα βλέπει καλά;»

– «Πιστεύω πως θα βλέπει καλά.»

– «Σε 40 χρόνια; Θα βλέπει;»

– «Ε, σε 40 χρόνια, μάλλον θα χρειαστεί γυαλιά.»

– «Και που θα τα στηρίζει;»

* * *

Δυο ψεύτες κάνουν διαγωνισμό (двое обманщиков соревнуются; ο διαγωνισμός) στο ποιος θα πει το μεγαλύτερο ψέμα (кто скажет самую большую ложь; λέω).

Λέει ο πρώτος δείχνοντας το καμπαναριό (говорит первый, показывая на колокольню; δείχνω):

– «Βλέπεις μια μύγα πάνω στην καμπάνα (видишь муху на колоколе; η μύγα; η καμπάνα);»

Κι ο δεύτερος (а второй /отвечает/):

– «Εγώ δε βλέπω τη μύγα αλλά ακούω τα βήματα της (я не вижу мухи, но слышу ее шаги; το βήμα)!»

Δυο ψεύτες κάνουν διαγωνισμό στο ποιος θα πει το μεγαλύτερο ψέμα.

Λέει ο πρώτος δείχνοντας το καμπαναριό:

– «Βλέπεις μια μύγα πάνω στην καμπάνα;»

Κι ο δεύτερος:

– «Εγώ δε βλέπω τη μύγα αλλά ακούω τα βήματα της!»

* * *

Ένας Έλληνας πεθαίνει και φτάνει στη ρεσεψιόν της Κόλασης (один грек умирает и попадает в приемную ада) και ο υπάλληλος του ανακοινώνει ότι (и служащий ему сообщает, что) επειδή είναι υπήκοος χώρας μέλους της Ευρωπαϊκής Ενωσης (поскольку /он/ является подданным страны — члена Европейского Союза), μπορεί να διαλέξει μία από τις κολάσεις των χωρών-μελών (он может выбрать ад одной из стран-членов; διαλέγω).

Σκέφτεται λίγο και αποφασίζει να πάει στη Γερμανική (/тот/ думает немного и решает пойти в немецкий /ад/). Οργανωμένη χώρα σου λέει (организованная страна, говорит), τόσα χρόνια στην Ελλάδα τι κατάλαβα (столько лет в Греции что /я/ понял = видел), μου βγάλανε το λάδι (одни мучения; βγάζω το λάδι κάποιου – мучить, изнурять). Τουλάχιστον, ας πάρω μυρωδιά του τι σημαίνει Ευρώπη, έστω και στην κόλαση (по крайней мере, понюхаю = пойму, что значит Европа, хоть и в аду; παίρνω μυρωδιά). Φτάνει λοιπόν μπροστά στην πύλη της γερμανικής κολάσεως (подходит он, значит, к воротам в немецкий ад). Μαύρο μάρμαρο, καλογυαλισμένο, σιδερένια πύλη (черный мрамор, начищенный до блеска, железные ворота; γυαλίζω – полировать) και ψηλά γράφει με μεγάλα γράμματα ΚΟΛΑΣΗ στα γερμανικά (и наверху написано большими буквами АД по-немецки). Χτυπάει (стучит)… Του ανοίγει ένας άψογα ντυμένος υπάλληλος και τον ρωτά τι θέλει (ему открывает безупречно одетый чиновник и спрашивает, что /ему/ надо).

– Να δω, του απαντά εκείνος, πώς είναι (посмотреть, отвечает ему тот, как /тут у вас/; βλέπω).

– Ούτε να το σκέφτεστε, του απαντά ο υπάλληλος (даже и не думайте, отвечает ему чиновник)! Όλη την ημέρα μας δέρνουνε με κάτι τεράστια μαστίγια (весь день нас избивают какими-то ужасными хлыстами; το μαστίγιο) και το βράδυ μας βάζουν σε κάτι τεράστια βαρέλια γεμάτα σκατά (а вечером нас помещают в какие-то ужасные бочки, полные дерьма; το βαρέλι; το σκατό)!! Φρίκη! Φρίκη (кошмар)!

Όπου φύγει-φύγει ο ρωμιός (унес оттуда ноги грек: «ромей»; ‘οπου φύγει-φύγει – /выраж./ удирать, уносить ноги; ο Ρωμιός – римлянин, гражданин Византийской Империи[2]; /часто ирон./ грек)… Δοκιμάζει τις υπόλοιπες κολάσεις, τα ίδια (пробует оставшиеся преисподние, то же самое). Έτσι, απογοητευμένος, καταφεύγει στην έσχατη λύση, την ελληνική κόλαση (и так, разочарованный, прибегает к последнему решению, греческому аду; απογοητεύω – разочаровывать; καταφεύγω – находить убежище, укрытие, спасаться бегством)!

Φτάνει λοιπόν έξω από την πύλη (итак, подходит он к внешней стороне ворот). Μία πύλη εγκαταλειμμένη, βρώμικη (ворота неухоженные, грязные) όπου στο ψηλότερο σημείο της υπάρχει με μεγάλα φωσφορίζοντα γράμματα η λέξη ΚΟΛΑΣΗ (и на самом высоком уровне находится /написанное/ большими светящимися буквами слово АД; το σημείο – знак; место; το γράμμα). Το Κ και το Λ φυσικά δεν ανάβουν (К и Л, естественно, не горят). Έτσι η επιγραφή γράφει -Ο-ΑΣΗ (таким образом, надпись гласит: «пишет» ОАЗИС; η όαση).

– Ελληνική ανοργανωσιά… μουρμουρίζει (/вот она/, греческая неорганизованность, бормочет)…

Όσο πλησιάζει, ακούει κάτι περίεργους θορύβους (приближаясь, слышит странный шум; ο θόρυβος)… Μοιάζουν με μουσική (похожий на музыку). Πλησιάζει περισσότερο (подходит ближе: «приближается больше»). Η μουσική πλέον ακούγεται ολοκάθαρα (музыка уже слышится отчетливо). Μπουζούκια, μπαγλαμάδες κλπ (бузуки, баглама и т. д.). Χτυπάει (стучит)… Του ανοίγει ένας τύπος κρατώντας μία μπουκάλα στο χέρι εντελώς φέσι και τον ρωτά τι θέλει (ему открывает один человек с бутылкой: «держа бутылку» в руке, совершенно пьяный, и спрашивает его, что тот хочет; κρατάω; το φέσι – феска /головной убор/; /в кач. определения/ совершенно пьяный).

– Ήρθα να δω πώς είναι (пришел посмотреть, как /тут у вас/), του λέει και βάζει το κεφάλι του μέσα (говорит ему и просовывает голову внутрь)… Τραπέζια, κάπνα (столы, чад; ο καπνός), κάτι γκόμενες χορεύουν πάνω στα τραπέζια τσιφτετέλια, νταούλια (какие-то цыпочки танцуют на столах народные танцы, /стучат/ барабаны)… Γενικώς, μπάχαλο (в общем, хаос).

Τρελαίνεται ο τύπος… τι γίνεται εδώ, ρωτά (человек в шоке: «сходит с ума», что тут происходит, спрашивает).

– 'Aσε φίλε, χάλια, – του λέει ο μεθυσμένος (да брось, друг, /все/ плохо, говорит ему пьяный). Η κατάσταση είναι δραματική εδώ πέρα (ситуация здесь катастрофическая; δραματικός – драматический; трагический). Μας δέρνουν όλη μέρα με κάτι τεράστια μαστίγια (нас избивают весь день какими-то ужасными хлыстами; το μαστίγιο) και το βράδυ μας βάζουν σε κάτι τεράστια βαρέλια με σκατά (а вечером нас помещают в какие-то ужасные бочки, полные дерьма; το βαρέλι; το σκατό).

– Πλάκα μου κάνεις, ρωτά ο πεθαμένος (ты шутишь надо мной, спрашивает умерший; κάνω πλάκα). Εδώ πίνετε και γλεντάτε (вы тут пьете и веселитесь)…

– Εεε, ξέρεις πώς είναι εδώ στην Ελλάδα (э, знаешь, как тут в Греции). Τη μία δεν έχουμε σκατά, την άλλη χαλάνε τα μαστίγια (то дерьма нет, то хлысты сломаются)…

Ένας Έλληνας πεθαίνει και φτάνει στη ρεσεψιόν της Κόλασης και ο υπάλληλος του ανακοινώνει ότι επειδή είναι υπήκοος χώρας μέλους της Ευρωπαϊκής Ενωσης, μπορεί να διαλέξει μία από τις κολάσεις των χωρών-μελών.

Σκέφτεται λίγο και αποφασίζει να πάει στη Γερμανική. Οργανωμένη χώρα σου λέει, τόσα χρόνια στην Ελλάδα τι κατάλαβα, μου βγάλανε το λάδι. Τουλάχιστον, ας πάρω μυρωδιά του τι σημαίνει Ευρώπη, έστω και στην κόλαση. Φτάνει λοιπόν μπροστά στην πύλη της γερμανικής κολάσεως. Μαύρο μάρμαρο, καλογυαλισμένο, σιδερένια πύλη και ψηλά γράφει με μεγάλα γράμματα ΚΟΛΑΣΗ στα γερμανικά. Χτυπάει… Του ανοίγει ένας άψογα ντυμένος υπάλληλος και τον ρωτά τι θέλει.

– Να δω, του απαντά εκείνος πώς είναι.

– Ούτε να το σκέφτεστε, του απαντά ο υπάλληλος! Όλη την ημέρα μας δέρνουνε με κάτι τεράστια μαστίγια και το βράδυ μας βάζουν σε κάτι τεράστια βαρέλια γεμάτα σκατά!! Φρίκη! Φρίκη!

Όπου φύγει-φύγει ο ρωμιός… Δοκιμάζει τις υπόλοιπες κολάσεις, τα ίδια. Έτσι, απογοητευμένος, καταφεύγει στην έσχατη λύση, την ελληνική κόλαση!

Φτάνει λοιπόν έξω από την πύλη. Μία πύλη εγκαταλειμμένη, βρώμικη όπου στο ψηλότερο σημείο της υπάρχει με μεγάλα φωσφορίζοντα γράμματα η λέξη ΚΟΛΑΣΗ. Το Κ και το Λ φυσικά δεν ανάβουν. Έτσι η επιγραφή γράφει -Ο-ΑΣΗ.

– Ελληνική ανοργανωσιά… μουρμουρίζει…

Όσο πλησιάζει, ακούει κάτι περίεργους θορύβους. Μοιάζουν με μουσική. Πλησιάζει περισσότερο. Η μουσική πλέον ακούγεται ολοκάθαρα. Μπουζούκια, μπαγλαμάδες κλπ. Χτυπάει… Του ανοίγει ένας τύπος κρατώντας μία μπουκάλα στο χέρι εντελώς φέσι και τον ρωτά τι θέλει.

– Ήρθα να δω πώς είναι του λέει και βάζει το κεφάλι του μέσα… Τραπέζια, κάπνα, κάτι γκόμενες χορεύουν πάνω στα τραπέζια τσιφτετέλια, νταούλια… Γενικώς, μπάχαλο.

Τρελαίνεται ο τύπος… τι γίνεται εδώ, ρωτά.

– 'Aσε φίλε, χάλια του λέει ο μεθυσμένος. Η κατάσταση είναι δραματική εδώ πέρα. Μας δέρνουν όλη μέρα με κάτι τεράστια μαστίγια και το βράδυ μας βάζουν σε κάτι τεράστια βαρέλια με σκατά.

– Πλάκα μου κάνεις, ρωτά ο πεθαμένος. Εδώ πίνετε και γλεντάτε…

– Εεε, ξέρεις πώς είναι εδώ στην Ελλάδα. Τη μία δεν έχουμε σκατά, την άλλη χαλάνε τα μαστίγια…

* * *

Σε ένα εστιατόριο ο πελάτης λέει στο γκαρσόν (в ресторане клиент говорит официанту):

– Σας παρακαλώ, μήπως μπορείτε να πάρετε το κοτόπουλο (прошу вас, не могли бы вы: «может быть, вы можете» забрать курицу; παίρνω) να το ψήσετε λιγάκι ακόμα (и пожарить ее еще немного; ψήνω);

– Γιατί, τι έχει (зачем, что с ней: «что имеет»);

– Μου τρώει τις πατάτες (она ест мою картошку)!

Σε ένα εστιατόριο ο πελάτης λέει στο γκαρσόν:

– Σας παρακαλώ, μήπως μπορείτε να πάρετε το κοτόπουλο να το ψήσετε λιγάκι ακόμα;

– Γιατί, τι έχει;

– Μου τρώει τις πατάτες!

* * *

Είναι τρεις ξανθιές σε ένα νησί (трое блондинок /оказались/ на острове; η ξανθιά).

Απέναντι βλέπουν ξηρά, και ένα εμπορικό κέντρο και όλες θέλουν να πάνε εκεί (напротив видят сушу и торговый центр, и все хотят пойти туда; πηγαίνω).

Ξαφνικά βρίσκουν ένα λυχνάρι με τζίνι (вдруг находят лампу с джином).

Το τζίνι δίνει σε κάθε μια τους από μία ευχή (джин дает каждой из них /возможность загадать/ одно желание).

Η πρώτη ξανθιά… εύχεται να γίνει η πιο γρήγορη κολυμβήτρια του κόσμου (первая блондинка желает стать самой быстрой пловчихой мира; γίνομαι; ο κόσμος – мир). Μετά πέφτει στο νερό, και κολυμπάει προς το εμπορικό κέντρο (после этого ныряет: «падает» в воду и плывет к торговому центру), αλλά την τρώνε οι καρχαρίες (но ее съедают акулы; ο καρχαρίας).

Η δεύτερη ξανθιά εύχεται να γίνει η καλύτερη κολυμβήτρια του κόσμου (вторая блондинка желает стать лучшей пловчихой мира). Αμέσως πέφτει στο νερό αλλά την τρώνε και αυτήν κάτι κροκόδειλοι (сразу же бросается в воду, но и ее съедают крокодилы; ο κροκόδειλος).

Η τρίτη εύχεται να γίνει καστανή (третья желает стать шатенкой). Τότε περνά την γέφυρα και πηγαίνει απέναντι (тогда проходит по мосту и идет напротив).

Είναι τρεις ξανθιές σε ένα νησί.

Απέναντι βλέπουν ξηρά, και ένα εμπορικό κέντρο και όλες θέλουν να πάνε εκεί.

Ξαφνικά βρίσκουν ένα λυχνάρι με τζίνι.

Το τζίνι δίνει σε κάθε μια τους από μία ευχή.

Η πρώτη ξανθιά… εύχεται να γίνει η πιο γρήγορη κολυμβήτρια του κόσμου. Μετά πέφτει στο νερό, και κολυμπάει προς το εμπορικό κέντρο, αλλά την τρώνε οι καρχαρίες.

Η δεύτερη ξανθιά εύχεται να γίνει η καλύτερη κολυμβήτρια του κόσμου. Αμέσως πέφτει στο νερό αλλά την τρώνε και αυτήν κάτι κροκόδειλοι.

Η τρίτη εύχεται να γίνει καστανή. Τότε περνά την γέφυρα και πηγαίνει απέναντι.

* * *

Ένας άντρας μέσα σε ένα αερόστατο (один мужчина на воздушном шаре) συνειδητοποιεί ότι έχει χαθεί (осознает, что потерялся; συνειδητοποιώ; χάνομαι). Μειώνει ύψος (снижает высоту; το ύψος) και βλέπει έναν άλλο άντρα στο έδαφος (и видит другого мужчину на земле; το έδαφος). Κατεβαίνει κι άλλο και φωνάζει (спускается еще и кричит):

– Συγγνώμη, μπορείτε να με βοηθήσετε (извините, можете мне помочь; βοηθάω); Υποσχέθηκα σε ένα φίλο ότι θα τον συναντούσα εδώ και μια ώρα (пообещал другу, что встречу его еще час назад; υπόσχομαι; συναντάω), αλλά δεν ξέρω πού είμαι (но не знаю, где нахожусь).

Ο άντρας από κάτω του απαντάει (человек снизу ему отвечает):

– Είσαι σε ένα αερόστατο ζεστού αέρα σε ύψος περίπου δεκαπέντε μέτρων (ты на воздушном шаре, /заполненном/ горячим воздухом, на высоте примерно пятнадцать метров; ο αέρας). Βρίσκεσαι στις 38 μοίρες ανατολικά γεωγραφικό μήκος (находишься на 38 градусе восточной долготы; βρίσκομαι; η μοίρα – судьба; /геогр./ градус; το μήκος – длина, протяженность; /геогр./ долгота) και στις 23 μοίρες βόρεια γεωγραφικό πλάτος (и на 23 градусе южной широты; το πλάτος – ширина; /геогр./ широта).

– Μήπως είσαι κομπιουτεράς (наверное, ты компьютерщик); ρωτάει ο αιωρούμενος (спрашивает парящий в воздухе; αιωρούμαι – парить).

– Ναι, είμαι, λέει εκείνος στο έδαφος (да, говорит тот, /что/ на земле), πώς το κατάλαβες (как ты это понял; καταλαβαίνω);

– Κοίτα, ό,τι μου είπες είναι τεχνικά σωστό (смотри, то, что ты мне сказал, технически верно; κοιτάζω; λέω), αλλά δεν έχω ιδέα τι να κάνω με την πληροφορία που μου έδωσες (но я не имею понятия: «идеи», что делать с информацией, которую ты мне дал; η πληροφορία; δίνω) και το γεγονός παραμένει ότι είμαι ακόμα χαμένος (и факт остается /фактом/, что я все еще потерялся). Ειλικρινά, δε με βοήθησες και πολύ ως τώρα (честно говоря, не очень-то ты мне и помог пока что; βοηθάω).

Ο από κάτω λέει (тот, что внизу, говорит):

– Kι εσύ πρέπει να είσαι μάνατζερ (а ты, должно быть, менеджер).

– Πράγματι (действительно)! Εσύ πώς το κατάλαβες (а ты как догадался: «это понял»);

– Κοίτα, δεν ξέρεις πού είσαι, ούτε πού πας (смотри, ты не знаешь, где находишься и куда направляешься; πηγαίνω). Έχεις ανέλθει στο ύψος σου χάρη σε μια μεγάλη φούσκα (поднялся на свою высоту благодаря большому пузырю (также в переносном смысле: благодаря быстрому экономическому развитию страны); η φούσκα – пузырь, шар; η οικονομική φούσκα – быстрое развитие экономики, не основанное на росте производства). Έδωσες μια υπόσχεση πού δεν γνωρίζεις πώς να την κρατήσεις (дал обещание, которое не знаешь, как выполнить: «сдержать»; κρατάω – держать; соблюдать, держать /слово/), και περιμένεις από τους από κάτω σου να λύσουν τα προβλήματά σου (и ждешь от тех, кто ниже тебя, чтобы они решили твои проблемы; λύνω – развязывать; решать). Το θέμα είναι ότι βρίσκεσαι ακριβώς στην ίδια κατάσταση όπου βρισκόσουν πριν με ρωτήσεις (дело: «тема» в том, что ты находишься точно в той же ситуации, в которой находился до того, как меня спросил; βρίσκομαι; ρωτάω), αλλά, κατά κάποιο τρόπο (но каким-то образом; ο τρόπος – способ, прием; образ действия), τώρα μοιάζει να είναι δικό μου σφάλμα (теперь похоже, в этом виноват я: «это моя собственная ошибка»; το σφάλμα).

Ένας άντρας μέσα σε ένα αερόστατο συνειδητοποιεί ότι έχει χαθεί. Μειώνει ύψος και βλέπει έναν άλλο άντρα στο έδαφος. Κατεβαίνει κι άλλο και φωνάζει:

– Συγγνώμη, μπορείτε να με βοηθήσετε; Υποσχέθηκα σε ένα φίλο ότι θα τον συναντούσα εδώ και μια ώρα, αλλά δεν ξέρω πού είμαι.

Ο άντρας από κάτω του απαντάει:

– Είσαι σε ένα αερόστατο ζεστού αέρα σε ύψος περίπου δεκαπέντε μέτρων. Βρίσκεσαι στις 38 μοίρες ανατολικά γεωγραφικό μήκος και στις 23 μοίρες βόρεια γεωγραφικό πλάτος.

– Μήπως είσαι κομπιουτεράς; ρωτάει ο αιωρούμενος.

– Ναι, είμαι, λέει εκείνος στο έδαφος, πώς το κατάλαβες;

– Κοίτα, ό,τι μου είπες είναι τεχνικά σωστό, αλλά δεν έχω ιδέα τι να κάνω με την πληροφορία που μου έδωσες και το γεγονός παραμένει ότι είμαι ακόμα χαμένος. Ειλικρινά, δε με βοήθησες και πολύ ως τώρα.

Ο από κάτω λέει:

– Kι εσύ πρέπει να είσαι μάνατζερ.

– Πράγματι! Εσύ πώς το κατάλαβες;

– Κοίτα, δεν ξέρεις πού είσαι, ούτε πού πας. Έχεις ανέλθει στο ύψος σου χάρη σε μια μεγάλη φούσκα. Έδωσες μια υπόσχεση πού δεν γνωρίζεις πώς να την κρατήσεις, και περιμένεις από τους από κάτω σου να λύσουν τα προβλήματά σου. Το θέμα είναι ότι βρίσκεσαι ακριβώς στην ίδια κατάσταση όπου βρισκόσουν πριν με ρωτήσεις, αλλά, κατά κάποιο τρόπο, τώρα μοιάζει να είναι δικό μου σφάλμα.

* * *

ΠΙΛΟΤΟΣ (пилот): Πιλότος προς πύργο ελέγχου (пилот – диспетчеру: «башне контроля»; ο πύργος – башня, вышка; ο έλεγχος – контроль, проверка)! Πιλότος προς πύργο ελέγχου (пилот – диспетчеру)! Βρίσκομαι 1500 πόδια από το έδαφος και πέφτω (нахожусь в 1500 футах от земли и падаю)! Βλέπω μόνο θάλασσα (вижу только море; η θάλασσα)! Επαναλαμβάνω (повторяю)! Βρίσκομαι 1500 πόδια από το έδαφος και πέφτω! Βλέπω μόνο θάλασσα! Τι να κάνω (что мне делать);

ΠΥΡΓΟΣ (диспетчер): Πιλότε με ακούς (пилот, ты меня слышишь; ακούω); Πιλότε με ακούς;

ΠΙΛΟΤΟΣ: Σε ακούω πες μου γρήγορα (слышу тебя, говори мне быстро; λέω)!

ΠΥΡΓΟΣ: Επανέλαβε μετά από μένα (повторяй за мной)! Επαναλαμβάνω (повторяю)! Επανέλαβε μετά από μένα!

ΠΙΛΟΤΟΣ: Ο. Κ, ακούω (окей, слушаю)!

ΠΥΡΓΟΣ: Πάτερ υμών (отче наш)…

ΠΙΛΟΤΟΣ: Πιλότος προς πύργο ελέγχου! Πιλότος προς πύργο ελέγχου! Βρίσκομαι 1500 πόδια από το έδαφος και πέφτω! Βλέπω μόνο θάλασσα! Επαναλαμβάνω! Βρίσκομαι 1500 πόδια από το έδαφος και πέφτω! Βλέπω μόνο θάλασσα! Τι να κάνω;

ΠΥΡΓΟΣ: Πιλότε με ακούς; Πιλότε με ακούς;

ΠΙΛΟΤΟΣ: Σε ακούω πες μου γρήγορα!

ΠΥΡΓΟΣ: Επανέλαβε μετά από μένα! Επαναλαμβάνω! Επανέλαβε μετά από μένα!

ΠΙΛΟΤΟΣ: Ο. Κ, ακούω!

ΠΥΡΓΟΣ: Πάτερ υμών…

* * *

Μια ξανθιά, πολύ εντυπωσιακή γυναίκα, μπαίνει στην τράπεζα και ζητά ένα δάνειο 5.000 ευρώ (одна блондинка, очень эффектная женщина, приходит в банк и просит кредит /в размере/ 5000 евро; η εντύπωση – впечатление; η τράπεζα). Πρέπει να φύγει για επαγγελματικό ταξίδι στο εξωτερικό για δύο εβδομάδες (она должна уехать в командировку: «рабочую поездку» за границу на две недели; φεύγω; η επάγγελμα – профессия; η εβδομάδα) και της χρειάζονται κάποια μετρητά (и ей нужны некоторые наличные; τα μετρητά). Ο υπάλληλος φαίνεται πρόθυμος να την εξυπηρετήσει (служащий, видимо, готов: «кажется готовым» ее обслужить; φαίνομαι; εξυπηρετώ), αλλά της λέει ότι για τη χορήγηση δανείου χρειάζεται να υπάρχει κάποια εγγύηση (но говорит ей, что для выдачи займа требуется, чтобы имелась: «существовала» какая-то гарантия; χορηγώ). Η ξανθιά τού δίνει τα κλειδιά μιας καινούριας Rolls Royce παρκαρισμένης έξω από την Τράπεζα (блондинка дает ему ключи от нового роллс-ройса, припаркованного около банка; παρκάρω) και μετά τον απαραίτητο έλεγχο για τη νομιμότητα της ιδιοκτησίας και όλα τα σχετικά από την πλευρά της τράπεζας (и после необходимой проверки законности собственности и всего прочего: «связанного» со стороны банка; ο έλεγχος; η πλευρά – сторона, бок; точка зрения, аспект), της χορηγούν το δάνειο με εγγύηση τη Rolls Royce (ей выдают займ под залог: «с гарантией» роллс-ройса). Η ξανθιά παίρνει τα λεφτά και φεύγει (блондинка берет деньги и уходит).

Τα στελέχη της Τράπεζας φαίνεται να το διασκεδάζουν (руководство банка это, похоже, позабавило), γελάνε σε βάρος της αφελούς ξανθιάς (они смеются насчет наивной блондинки; το βάρος – вес; σε βάρος κάποιου – за чей-л. счет, в ущерб кому-л.; αφελής) που έβαλε ως εγγύηση για ένα δάνειο μόλις 5.000 ευρώ ένα αυτοκίνητο πολλαπλάσιας αξίας (которая дала в залог: «как гарантию» под заем размером лишь 5000 евро автомобиль со стоимостью во много раз больше; πολλαπλασιάζω – умножать; увеличивать, множить; βάζω – класть, ставить; давать, предлагать; η αξία) και φροντίζουν ένας φύλακας να παραλάβει και να παρκάρει το αυτοκίνητο στο γκαράζ (и хлопочут о том, чтобы охранник взял и поставил автомобиль в гараж; φροντίζω – заботиться; хлопотать; παραλαμβάνω).

Μετά από δύο εβδομάδες, η ξανθιά ξαναμπαίνει στην Τράπεζα (спустя две недели блондинка снова приходит в банк; ξανα– – /прист./ снова, опять; μπαίνω), πάει στο ταμείο, επιστρέφει το ποσό του δανείου συν τόκο 15 ευρώ (идет в кассу, погашает: «возвращает» сумму кредита с процентами в 15 евро; το ποσό – количество; итог, сумма; ο τόκος), αλλά ο υπάλληλος της Τράπεζας δεν αντέχει να μην της πει (но служащий банка не выдерживает, чтобы не сказать ей; λέω): «Κυρία μου, χαίρομαι πολύ που συνεργαστήκαμε τόσο καλά (госпожа, я очень рад нашему сотрудничеству; συνεργάζομαι), όμως οφείλω να ομολογήσω ότι μας έχετε μπερδέψει λιγάκι (однако я должен признаться, что вы нас немного запутали; ομολογώ; μπερδεύω – путать, запутывать; сбивать с толку). Κάναμε έναν έλεγχο για τα οικονομικά σας και είδαμε ότι είστε πολυεκατομμυριούχος (мы проверили ваши финансы и увидели, что вы мультимиллионер; το εκατομμύριο – миллион; -ούχος – суффикс со знач. имеющий). Γιατί ζητήσατε δάνειο τέτοιου ύψους (зачем вы попросили кредит такого размера: «высоты»; ζητάω; το ύψος);».

Και η ξανθιά: «Μα πού αλλού θα μπορούσα να παρκάρω με 15 ευρώ τόσο ακριβό αυτοκίνητο για 2 βδομάδες (а где еще я бы смогла припарковать за 15 евро такой дорогой автомобиль на две недели; μπορώ; η βδομάδα) και όταν γυρίσω να το βρω στη θέση του (и, вернувшись, найти его на месте; γυρίζω – кружить/ся/, вращать/ся/; возвращаться; βρίσκω; η θέση);».

ΜΙΑ ξανθιά, πολύ εντυπωσιακή γυναίκα, μπαίνει στην τράπεζα και ζητά ένα δάνειο 5.000 ευρώ. Πρέπει να φύγει για επαγγελματικό ταξίδι στο εξωτερικό για δύο εβδομάδες και της χρειάζονται κάποια μετρητά. Ο υπάλληλος φαίνεται πρόθυμος να την εξυπηρετήσει, αλλά της λέει ότι για τη χορήγηση δανείου χρειάζεται να υπάρχει κάποια εγγύηση. Η ξανθιά τού δίνει τα κλειδιά μιας καινούριας Rolls Royce παρκαρισμένης έξω από την Τράπεζα και μετά τον απαραίτητο έλεγχο για τη νομιμότητα της ιδιοκτησίας και όλα τα σχετικά από την πλευρά της τράπεζας, της χορηγούν το δάνειο με εγγύηση τη Rolls Royce. Η ξανθιά παίρνει τα λεφτά και φεύγει.

Τα στελέχη της Τράπεζας φαίνεται να το διασκεδάζουν, γελάνε σε βάρος της αφελούς ξανθιάς που έβαλε ως εγγύηση για ένα δάνειο μόλις 5.000 ευρώ ένα αυτοκίνητο πολλαπλάσιας αξίας και φροντίζουν ένας φύλακας να παραλάβει και να παρκάρει το αυτοκίνητο στο γκαράζ.

Μετά από δύο εβδομάδες, η ξανθιά ξαναμπαίνει στην Τράπεζα, πάει στο ταμείο, επιστρέφει το ποσό του δανείου συν τόκο 15 ευρώ, αλλά ο υπάλληλος της Τράπεζας δεν αντέχει να μην της πει: «Κυρία μου, χαίρομαι πολύ που συνεργαστήκαμε τόσο καλά, όμως οφείλω να ομολογήσω ότι μας έχετε μπερδέψει λιγάκι. Κάναμε έναν έλεγχο για τα οικονομικά σας και είδαμε ότι είστε πολυεκατομμυριούχος. Γιατί ζητήσατε δάνειο τέτοιου ύψους;».

Και η ξανθιά: «Μα πού αλλού θα μπορούσα να παρκάρω με 15 ευρώ τόσο ακριβό αυτοκίνητο για 2 βδομάδες και όταν γυρίσω να το βρω στη θέση του;».

* * *

Ήταν ένας τεμπέλης ο οποίος καθόταν σε ένα παγκάκι (жил: «был» один лентяй, который сидел на скамейке; κάθομαι; ο πάγκος – прилавок; скамья; -ακι – уменьшит. суффикс) και δε μπορούσε να κουνήσει ούτε το χέρι του (и не мог даже махнуть рукой; μπορώ; κουνώ – качать; махать, взмахивать)! Τον βλέπει ένας σκηνοθέτης ο οποίος έψαχνε έναν τεμπέλη για την ταινία του (его видит режиссер, который искал лентяя для своего фильма; ο σκηνοθέτης; ψάχνω) και πηγαίνει και του λέει (и идет и ему говорит): «Φίλε ψάχνω για ένα τεμπέλη, βρήκα εσένα (друг, я ищу лентяя, нашел тебя; βρίσκω)! Εσύ το μόνο που θα κανείς (ты единственное, что будешь делать) για να μπορέσω να γυρίσω την ταινία μου (чтобы я смог снять свой фильм; μπορώ; γυρίζω – вращать/ся/; γυρίζω ταινία – снимать фильм) θα κουνήσεις το χέρι σου (махнешь рукой; κουνώ – качать; махать) για να διώξεις μια μύγα που θα σε ενοχλεί, οκ; (чтобы прогнать муху, которая тебе надоедает, окей; διώχνω)»

Και λέει αυτός (а тот и говорит): «Ρε φίλε (ну, друг) εσύ δε θες ηθοποιό αλλά κασκαντέρ (ты хочешь не актера, а каскадера; θες = θέλεις; ο ηθοποιός)!»

Ήταν ένας τεμπέλης ο οποίος καθόταν σε ένα παγκάκι και δε μπορούσε να κουνήσει ούτε το χέρι του!!! Τον βλέπει ένας σκηνοθέτης ο οποίος έψαχνε έναν τεμπέλη για την ταινία του και πηγαίνει και του λέει: «Φίλε ψάχνω για ένα τεμπέλη, βρήκα εσένα! Εσύ το μόνο που θα κανείς για να μπορέσω να γυρίσω την ταινία μου θα κουνήσεις το χέρι σου για να διώξεις μια μύγα που θα σε ενοχλεί! οκ;» Και λέει αυτός: «Ρε φίλε εσύ δε θες ηθοποιό αλλά κασκαντέρ!»

* * *

Μιλάγαν δύο παππούδες (говорят два деда; μιλάω; ο παππούς):

– Άσε ρε φίλε, τι έχω πάθει (э, слышишь, друг, что со мной: «что я перенес»; αφήνω – пускать; оставлять, покидать; παθαίνω – терпеть, выносить). Όλο ξεχνάω τελευταία (все забываю последнее время; τελευταία – недавно; последнее время). Κάτι δεν πάει καθόλου καλά μαζί μου (что-то совсем не ладно со мной).

– Α, και εγώ το είχα (а, и у меня было то же /самое/; έχω), αλλά πήγα σε έναν γιατρό (но сходил к одному врачу; πηγαίνω) και με έκανε περδίκι (и он меня поставил на ноги: «сделал куропаткой»; κάνω; το περδίκι – куропатка; είμαι περδίκι – я здоров). Μιλάμε φοβερός γιατρός (действительно сильный: «страшный» врач)!

– Αλήθεια (правда); Πώς τον λένε, να πάω και εγώ (как его зовут, и я пойду; λέω; πηγαίνω);

– Πώς τον λένε, πώς τον λένε (как его зовут)… Θυμάσαι έναν πόλεμο που είχε γίνει παλιά (помнишь одну войну, которая была давно; ο πόλεμος; γίνομαι);

– Ποιόν λες, τον πρώτο παγκόσμιο (про какую говоришь, про Первую мировую);

– Όχι, πιό παλιά (нет, еще раньше).

– Την επανάσταση του 1821 (восстание 1821 года);

– Όχι, ακόμα πιο παλιά (нет, еще раньше). Στην αρχαία Ελλάδα (в Древней Греции)…

– Τον Πελοποννησιακό (Пелопоннесская);

– Όχι μωρέ (да нет же; μωρέ = ρε – разговорное, не всегда вежливое обращение, аналогичное «эй, ты», чаще всего на русский не переводится)… Έναν που είχε γίνει για μία γυναίκα (та, что случилась из-за женщины; γίνομαι);

– Α, τον Τρωικό λες (а, про Троянскую говоришь)!

– Αμ, μπράβο (вот, молодец)! Πώς την λέγαν την γυναίκα αυτή (как ее звали, эту женщину; λέω);

– Ωραία Ελένη (прекрасная Елена).

Γυρνάει και φωνάζει ο παππούς (поворачивается дед и кричит; γυρίζω – кружиться, вращаться; поворачиваться):

– Ελένη; Ρε θύμησέ μου (Елена, слушай, напомни мне; θυμίζω)… Πώς τον λέγανε τον γιατρό που πήγαμε (как там звали врача, к которому мы ходили);

Μιλάγαν δύο παππούδες:

– Άσε ρε φίλε, τι έχω πάθει. Όλο ξεχνάω τελευταία. Κάτι δεν πάει καθόλου καλά μαζί μου.

– Α, και εγώ το είχα, αλλά πήγα σε έναν γιατρό και με έκανε περδίκι. Μιλάμε φοβερός γιατρός!

– Αλήθεια; Πώς τον λένε, να πάω και εγώ;

– Πώς τον λένε, πώς τον λένε… Θυμάσαι έναν πόλεμο που είχε γίνει παλιά;

– Ποιόν λες, τον πρώτο παγκόσμιο;

– Όχι, πιό παλιά.

– Την επανάσταση του 1821;

– Όχι, ακόμα πιο παλιά. Στην αρχαία Ελλάδα…

– Τον Πελοποννησιακό;

– Όχι μωρέ… Έναν που είχε γίνει για μία γυναίκα;

– Α, τον Τρωικό λες!

– Αμ, μπράβο! Πώς την λέγαν την γυναίκα αυτή;

– Ωραία Ελένη.

Γυρνάει και φωνάζει ο παππούς:

– Ελένη; Ρε θύμησέ μου… Πώς τον λέγανε τον γιατρό που πήγαμε;

* * *

Πάει κάποιος στην αστυνομία και λέει (идет один человек в полицию и говорит; πηγαίνω; η αστυνομία):

– «Η γυναίκα μου αγνοείται (моя жена пропала; αγνοώ – не знать; αγνοούμαι – пропадать). Είναι ψηλή, όμορφη, αδύνατη και ξανθιά (высокая, красивая, стройная и блондинка).»

Ο αστυνόμος ζητάει την φωτογραφία της (полицейский просит ее фотографию), την κοιτάζει και λέει (смотрит на нее и говорит):

– «Μα κύριε, αυτή είναι κοντή, χοντρή και άσχημη (но, господин, эта – невысокая, толстая и некрасивая)!»

– «Το ξέρω», απαντάει ο σύζυγος (знаю, отвечает супруг). «Σκέφτηκα μήπως μου βρίσκατε καμία καλύτερη (думал, может, найдете мне получше; σκέφτομαι; βρίσκω)…»

Πάει κάποιος στην αστυνομία και λέει:

– «Η γυναίκα μου αγνοείται. Είναι ψηλή, όμορφη, αδύνατη και ξανθιά.»

Ο αστυνόμος ζητάει την φωτογραφία της, την κοιτάζει και λέει:

– «Μα κύριε, αυτή είναι κοντή, χοντρή και άσχημη!»

– «Το ξέρω», απαντάει ο σύζυγος. «Σκέφτηκα μήπως μου βρίσκατε καμία καλύτερη…»

* * *

Ενας δικηγόρος και μια ξανθιά κάθονται δίπλα δίπλα στο τρένο από Αθήνα προς Θεσσαλονίκη (адвокат и блондинка сидят рядом в поезде из Афин в Салоники; κάθομαι). Ο δικηγόρος τη ρωτάει αν θα ήθελε να παίξουν ένα παιχνίδι για να περάσει η ώρα (адвокат ее спрашивает, хотела бы она сыграть в игру, чтобы провести время; θέλω; παίζω; περνάω – переходить; проходить /о времени/; η ώρα – час; время). «Θα κάνουμε ερωτήσεις ο ένας στον άλλο (мы будем задавать друг другу вопросы; η ερώτηση)», της λέει (говорит ей), «και όποιος δεν ξέρει την απάντηση (и /тот/, кто не знает ответа), θα δίνει στον άλλο κάποια χρήματα (заплатит другому сколько-то денег; δίνω – давать; платить)».

H ξανθιά αρνείται και ο δικηγόρος αλλάζει την προσφορά του (блондинка отказывается, и адвокат меняет свое предложение; αρνούμαι – отвергать; отказываться): «Αν δεν ξέρεις εσύ την απάντηση (если не знаешь ты ответа), θα μου δώσεις 5 ευρώ (заплатишь мне 5 евро; δίνω). Αν δεν την ξέρω εγώ, θα σου δώσω 500 ευρώ (если его не буду знать я, то заплачу тебе 500)». Η ξανθιά συμφωνεί και ο δικηγόρος ξεκινά (блондинка соглашается, и адвокат начинает): «Ποια είναι η απόσταση μεταξύ της γης και της σελήνης (какое расстояние между землей и луной; η γη; η σελήνη);». Η ξανθιά, χωρίς κουβέντα, ανοίγει το πορτοφόλι της και του δίνει 5 ευρώ (блондинка без разговоров открывает свой кошелек и дает ему 5 евро). Τώρα είναι η σειρά της (теперь ее очередь). «Τι είναι αυτό που ανεβαίνει το βουνό με τρία πόδια και το κατεβαίνει με τέσσερα;» τον ρωτάει (что это такое, что поднимается на гору на трех ногах и спускается на четырех, спрашивает его).

Ο δικηγόρος την κοιτάζει απορημένος (адвокат смотрит на нее с недоумением; απορώ). Ανοίγει το λάπτοπ του και ψάχνει όλα τα αρχεία (открывает свой ноутбук и ищет по всем документам), στέλνει e-mail σε όλους τους φίλους του (посылает электронные письма /англ./ всем своим друзьям) αλλά απάντηση δεν βρίσκει (но ответа не находит). Υστερα από ώρα προσπάθειας (после часа попыток; η προσπάθεια), ανοίγει το πορτοφόλι του και δίνει στην ξανθιά 500 ευρώ (открывает свой бумажник и дает блондинке 500 евро). Εκείνη τα παίρνει και γυρίζει στο πλάι να κοιμηθεί (она берет /деньги/ и поворачивается на бок, чтобы спать; κοιμάμαι). Ο δικηγόρος εκνευρισμένος, τη ρωτάει (раздраженный адвокат ее спрашивает; εκνευρίζομαι): «Λοιπόν, τι είναι αυτό που ανεβαίνει το βουνό με τρία πόδια και το κατεβαίνει με τέσσερα (ну, и что это, что поднимается на гору на трех ногах и спускается на четырех);»

Η ξανθιά τον ξανακοιτάει (блондинка смотрит на него опять; κοιτάζω) και, χωρίς κουβέντα, ανοίγει το πορτοφόλι της (и без разговоров открывает свой кошелек), του ξαναδίνει 5 ευρώ και γυρίζει από την άλλη (снова дает ему 5 евро и поворачивается на другую /сторону/).

Ενας δικηγόρος και μια ξανθιά κάθονται δίπλα δίπλα στο τρένο από Αθήνα προς Θεσσαλονίκη. Ο δικηγόρος τη ρωτάει αν θα ήθελε να παίξουν ένα παιχνίδι για να περάσει η ώρα. «Θα κάνουμε ερωτήσεις ο ένας στον άλλο», της λέει, «και όποιος δεν ξέρει την απάντηση, θα δίνει στον άλλο κάποια χρήματα».

H ξανθιά αρνείται και ο δικηγόρος αλλάζει την προσφορά του: «Αν δεν ξέρεις εσύ την απάντηση, θα μου δώσεις 5 ευρώ. Αν δεν την ξέρω εγώ, θα σου δώσω 500 ευρώ». Η ξανθιά συμφωνεί και ο δικηγόρος ξεκινά: «Ποια είναι η απόσταση μεταξύ της γης και της σελήνης;». Η ξανθιά, χωρίς κουβέντα, ανοίγει το πορτοφόλι της και του δίνει 5 ευρώ. Τώρα είναι η σειρά της. «Τι είναι αυτό που ανεβαίνει το βουνό με τρία πόδια και το κατεβαίνει με τέσσερα;» τον ρωτάει.

Ο δικηγόρος την κοιτάζει απορημένος. Ανοίγει το λάπτοπ του και ψάχνει όλα τα αρχεία, στέλνει e-mail σε όλους τους φίλους του αλλά απάντηση δεν βρίσκει. Υστερα από ώρα προσπάθειας, ανοίγει το πορτοφόλι του και δίνει στην ξανθιά 500 ευρώ. Εκείνη τα παίρνει και γυρίζει στο πλάι να κοιμηθεί. Ο δικηγόρος εκνευρισμένος, τη ρωτάει: «Λοιπόν, τι είναι αυτό που ανεβαίνει το βουνό με τρία πόδια και το κατεβαίνει με τέσσερα;»

Η ξανθιά τον ξανακοιτάει και, χωρίς κουβέντα, ανοίγει το πορτοφόλι της, του ξαναδίνει 5 ευρώ και γυρίζει από την άλλη.

* * *

Ένας φτωχός ανθρωπάκος με τη γυναίκα του πήγανε στο πανηγύρι του χωριού (один бедняк: «бедный человечек» с женой пошли на деревенское гулянье; πηγαίνω; το πανηγύρι; το χωριό). Εκεί είχαν και ένα ελικόπτερο που έκανε ασκήσεις στον αέρα (там был и вертолет, который делал трюки: «упражнения» в воздухе; έχω; κάνω; η άσκηση; ο αέρας), γύριζε ανάποδα (переворачивался верх дном; γυρίζω – кружиться, вращаться; поворачиваться), έπαιρνε απότομες στροφές (делал: «брал» крутые повороты; παίρνω; η στροφή – вращение; поворот) και ήταν πολύ εντυπωσιακό (и производил большое впечатление: «был очень эффектным»; είμαι). Ο τύπος ήθελε λοιπόν να μπει στο ελικόπτερο (человек хотел, в общем, сесть в вертолет; θέλω; μπαίνω – входить; влезать, забираться) αλλά η γυναίκα του δεν τον άφηνε γιατί το εισιτήριο ήταν 50 ευρώ (но жена его не пускала, потому что билет был 50 евро; αφήνω):

– Μα βρε γυναίκα, δεν βλέπεις τί ωραίο που είναι (но жена, не видишь, как это здорово); Πού θα το ξαναζήσουμε αυτό (где мы еще такое попробуем: «переживем»; ζω – жить, существовать; проживать);

– Ναι, αλλά 50 ευρώ είναι 50 ευρώ (да, но 50 евро это 50 евро).

Τον επόμενο χρόνο, ξανά τα ίδια (на следующий год, то же самое; ο χρόνος). Ο τύπος ήθελε να μπει στο ελικόπτερο αλλά η γυναίκα του επέμενε ότι 50 ευρώ είναι 50 ευρώ (мужчина хотел покататься на вертолете, но его жена настаивала, что 50 евро это 50 евро; επιμένω). Αφού γινόταν αυτό για μερικά χρόνια (так как происходило это /уже/ несколько лет; γίνομαι – становиться; происходить), κάποια χρονιά ο πιλότος του ελικοπτέρου τον λυπήθηκε τον φίλο μας (один год пилот вертолета пожалел нашего друга; λυπάμαι). Οπότε του είπε οτι θα τον αφήσει αυτόν και την γυναίκα του να μπουν στο ελικόπτερο τζάμπα (поэтому сказал ему, что разрешит ему и его жене сесть в вертолет даром; λέω; αφήνω – пускать; разрешить /сделать что-л./) με τον όρο ότι δεν θα μιλήσουν και δεν θα φωνάξουν καθόλου (при условии, что они не будут говорит и не будут кричать; ο όρος; μιλάω; φωνάζω) όσο θα διαρκέσει η πτήση (пока будет длится полет; διαρκώ). Μπαίνουν λοιπόν και αρχίζει ο πιλότος μια να ανεβαίνει, μια να κατεβαίνει (итак, садятся они, и начинает пилот то подниматься, то опускаться), να γυρίζει ανάποδα και να κάνει ό,τι τρέλα μπορείς να φανταστείς (поворачивается верх дном и делает все безумства, какие можешь себе представить; φαντάζομαι). Ο τύπος και η γυναίκα του δεν έβγαλαν ούτε άχνα (человек и его жена не издали не звука; βγαζω – снимать; извлекать; η άχνα – пар; δεν βγάζω άχνα – не проронить ни звука). Ο πιλότος προσπαθεί περισσότερο για να τους εντυπωσιάσει (пилот старается еще больше, чтобы их впечатлить; εντυπωσιάζω), αλλά πάλι δεν ακούει τίποτα (но снова не слышит ничего). Αφού τελειώνει η πτήση και προσγειώνονται (как только закончился полет и они приземлились), γυριζει ο πιλότος και λέει στον τύπο (поворачивается пилот и говорит мужчине):

– Ρε φίλε, με ξαφνιάζεις (ну, друг, ты меня удивляешь). Τόσες τούμπες στον αέρα και δεν μίλησες καθόλου (столько кувырков в воздухе, и ты не сказал ничего; μιλάω)!

– Σκέφτηκα να πω κάτι όταν έπεσε η γυναίκα μου (я собирался сказать что-то, когда выпала моя жена; σκέφτομαι – думать, размышлять; собираться, намереваться; πέφτω), αλλά 50 ευρώ είναι 50 ευρώ!

Ένας φτωχός ανθρωπάκος με τη γυναίκα του πήγανε στο πανηγύρι του χωριού. Εκεί είχαν και ένα ελικόπτερο που έκανε ασκήσεις στον αέρα, γύριζε ανάποδα, έπαιρνε απότομες στροφές και ήταν πολύ εντυπωσιακό. Ο τύπος ήθελε λοιπόν να μπει στο ελικόπτερο αλλά η γυναίκα του δεν τον άφηνε γιατί το εισιτήριο ήταν 50 ευρώ:

– Μα βρε γυναίκα, δεν βλέπεις τί ωραίο που είναι; Πού θα το ξαναζήσουμε αυτό;

– Ναι, αλλά 50 ευρώ είναι 50 ευρώ.

Τον επόμενο χρόνο, ξανά τα ίδια. Ο τύπος ήθελε να μπει στο ελικόπτερο αλλά η γυναίκα του επέμενε ότι 50 ευρώ είναι 50 ευρώ. Αφού γινόταν αυτό για μερικά χρόνια, κάποια χρονιά ο πιλότος του ελικοπτέρου τον λυπήθηκε τον φίλο μας. Οπότε του είπε οτι θα τον αφήσει αυτόν και την γυναίκα του να μπουν στο ελικόπτερο τζάμπα με τον όρο ότι δεν θα μιλήσουν και δεν θα φωνάξουν καθόλου όσο θα διαρκέσει η πτήση. Μπαίνουν λοιπόν και αρχίζει ο πιλότος μια να ανεβαίνει, μια να κατεβαίνει, να γυρίζει ανάποδα και να κάνει ό,τι τρέλα μπορείς να φανταστείς. Ο τύπος και η γυναίκα του δεν έβγαλαν ούτε άχνα. Ο πιλότος προσπαθεί περισσότερο για να τους εντυπωσιάσει, αλλά πάλι δεν ακούει τίποτα. Αφού τελειώνει η πτήση και προσγειώνονται, γυριζει ο πιλότος και λέει στον τύπο:

– Ρε φίλε, με ξαφνιάζεις. Τόσες τούμπες στον αέρα και δεν μίλησες καθόλου!

– Σκέφτηκα να πω κάτι όταν έπεσε η γυναίκα μου, αλλά 50 ευρώ είναι 50 ευρώ!

* * *

Ο Γιωρίκας και ο Κωστίκας, φοιτητές, πηγαίνουν για προφορικές εξετάσεις (Йорикас и Костикас, студенты, идут на устный экзамен; ο φοιτητής; η εξέταση – испытание, проверка; экзамен).

Ο Γιωρίκας που ήταν πιο έξυπνος, μπαίνει πρώτος (Йорикас, который был умнее, заходит первым). Τον ρωτάει ο καθηγητής (его спрашивает преподаватель):

– Ποιος νικήθηκε στο Βατερλό (кто-был побежден = проиграл в Ватерлоо; νικώ);

– Ο Ναπολέων Βοναπάρτης (Наполеон Бонапарт).

– Πότε έγινε η άλωση της Κωνσταντινούπολης (когда произошло падение Константинополя; γίνομαι);

– Το 1453.

– Υπάρχει ζωή στον Άρη (есть ли жизнь на Марсе; ο Άρης);

– Οι επιστήμονες το μελετούν (ученые это исследуют; ο επιστήμονας; μελετώ).

Βγαίνοντας ο Γιωρίκας ψυθιρίζει στον Κωστίκα (выйдя, Йорикас шепчет Костикасу; βγαίνω):

– «Ναπολέων Βοναπάρτης, 1453, Οι επιστήμονες το μελετούν (Наполеон Бонапарт, 1453, ученые это исследуют)».

Μόλις μπαίνει ο Κωστίκας τον ρωτάει ο καθηγητής (как только заходит Костикас, его спрашивает преподаватель):

– Πώς λέγεσαι παιδί μου (как тебя зовут);

– Ναπολέων Βοναπάρτης.

– Πότε γεννήθηκες (когда ты родился; γεννιέμαι);

– Το 1453.

– Καλά τρελός είσαι (да ты сумасшедший);

– Οι επιστήμονες το μελετούν (ученые это исследуют).

Ο Γιωρίκας και ο Κωστίκας, φοιτητές, πηγαίνουν για προφορικές εξετάσεις.

Ο Γιωρίκας που ήταν πιο έξυπνος, μπαίνει πρώτος. Τον ρωτάει ο καθηγητής:

– Ποιος νικήθηκε στο Βατερλό;

– Ο Ναπολέων Βοναπάρτης.

– Πότε έγινε η άλωση της Κωνσταντινούπολης;

– Το 1453.

– Υπάρχει ζωή στον Αρη;

– Οι επιστήμονες το μελετούν.

Βγαίνοντας ο Γιωρίκας ψυθιρίζει στον Κωστίκα:

– «Ναπολέων Βοναπάρτης, 1453, Οι επιστήμονες το μελετούν».

Μόλις μπαίνει ο Κωστίκας τον ρωτάει ο καθηγητής:

– Πώς λέγεσαι παιδί μου;

– Ναπολέων Βοναπάρτης.

– Πότε γεννήθηκες;

– Το 1453.

– Καλά τρελός είσαι;

– Οι επιστήμονες το μελετούν.

* * *

Πάει ένας άνθρωπος στο γιατρό και του λέει (идет человек к врачу и говорит ему; ο γιατρός):

– Δεν μπορώ να αναπνεύσω (не могу вдохнуть; αναπνέω – дышать; сделать вдох, вдохнуть). Κάποιες φορές νιώθω να πνίγομαι (иногда чувствую, что задыхаюсь; η φορά). Σαν να μην μπορώ να αναπνεύσω τον αέρα (как будто не могу входнуть воздух; ο αέρας).

– Πάρε το βάζο, λέει ο γιατρός (бери вазу, говорит врач; παίρνω). Βγάλε τα λουλούδια και βάλε το κεφάλι σου μέσα (вытащи цветы и засунь голову внутрь; βγάζω – снимать /одежду/; вытаскивать, извлекать; βάζω – класть, ставить; помещать).

– Γιατί; ρωτάει ο ασθενής (зачем, спрашивает больной).

– Για να δούμε αν είσαι ψάρι (посмотрим, не рыба ли ты; βλέπω; το ψάρι)!

Πάει ένας άνθρωπος στο γιατρό και του λέει:

– Δεν μπορώ να αναπνεύσω. Κάποιες φορές νιώθω να πνίγομαι. Σαν να μην μπορώ να αναπνεύσω τον αέρα.

– Πάρε το βάζο, λέει ο γιατρός. Βγάλε τα λουλούδια και βάλε το κεφάλι σου μέσα.

– Γιατί; ρωτάει ο ασθενής.

– Για να δούμε αν είσαι ψάρι!

* * *

Πάει ένας άνδρας στον ψυχίατρο και τον ρωτάει (идет мужчина к психиатру и спрашивает его; ο ψυχίατρος):

– Γιατρέ, πώς μπορώ να καταλάβω αν ένας άνθρωπος είναι τρελός (доктор, как мне понять, сумасшедший ли человек; καταλαβαίνω);

– Κοίτα, λέει ο ψυχίατρος (смотри, говорит психиатр; κοιτάζω). Για παράδειγμα γεμίζουμε μια μπανιέρα με νερό (например, наполняем ванну водой). Δίνουμε στον άνθρωπο ένα κουταλάκι, ένα φλιτζάνι και έναν κουβά (даем человеку ложку, чашку и ведро; το κουτάλι; ο κουβάς) και του ζητάμε να αδειάσει την μπανιέρα (и просим его осушить ванну; αδειάζω)…

– Α, κατάλαβα (а, понял; καταλαβαίνω). Ένας φυσιολογικός άνθρωπος θα έπαιρνε τον κουβά (нормальный человек взял бы ведро; φυσιολογικός – физиологический; естественный, нормальный; παίρνω).

– Όχι, ένας φυσιολογικός άνθρωπος θα τραβούσε την τάπα της μπανιέρας (нет, нормальный человек вытащил бы затычку из ванны; τραβώ – тянуть; вытаскивать, вытягивать). Θέλετε κρεβάτι δίπλα σε παράθυρο (хотите кровать рядом с окном; το παράθυρο);

Πάει ένας άνδρας στον ψυχίατρο και τον ρωτάει:

– Γιατρέ, πώς μπορώ να καταλάβω αν ένας άνθρωπος είναι τρελός;

– Κοίτα, λέει ο ψυχίατρος. Για παράδειγμα γεμίζουμε μια μπανιέρα με νερό. Δίνουμε στον άνθρωπο ένα κουταλάκι, ένα φλιτζάνι και έναν κουβά και του ζητάμε να αδειάσει την μπανιέρα…

– Α, κατάλαβα. Ένας φυσιολογικός άνθρωπος θα έπαιρνε τον κουβά.

– Όχι, ένας φυσιολογικός άνθρωπος θα τραβούσε την τάπα της μπανιέρας. Θέλετε κρεβάτι δίπλα σε παράθυρο;

* * *

Ο Κωστίκας κάθεται έξω από το σπίτι του και παίζει με μια μπάλα (Костикас сидит возле: «вне» своего дома и играет с мячом; κάθομαι).

Περνάει το σκουπιδιάρικο και τον ρωτάνε (проезжает мусоровоз и его спрашивают):

– Έχετε σκουπίδια (есть мусор);

– Μισό λεπτό να ρωτήσω, λέει ο Κωστίκας (минутку: «половина минуты», /сейчас/ спрошу, говорит Костикас; το λεπτό – лепта /монета/; минута; ρωτάω).

Μπαίνει στο σπίτι και βρίσκει την μάνα του (заходит в дом и находит свою маму; βρίσκω):

– Μαμά, έχουμε σκουπίδια (мама, у нас есть: «имеем» мусор);

– Έχουμε παιδί μου (есть, детка).

Βγαίνει ο Κωστίκας πάλι έξω (выходит Костикас снова на улицу: «наружу») και κάνει νόημα στο σκουπιδιάρικο (и кивает /в сторону/ мусоровоза; το νόημα – смысл, значение; знак; κάνω νόημα σε κπ. – делать знак кому-л., кивать, манить).

– Δεν θέλουμε σκουπίδια (нам не нужен: «не хотим» мусор). Έχουμε (у нас есть)!

Ο Κωστίκας κάθεται έξω από το σπίτι του και παίζει με μια μπάλα.

Περνάει το σκουπιδιάρικο και τον ρωτάνε:

– Έχετε σκουπίδια;

– Μισό λεπτό να ρωτήσω, λέει ο Κωστίκας.

Μπαίνει στο σπίτι και βρίσκει την μάνα του:

– Μαμά, έχουμε σκουπίδια;

– Έχουμε παιδί μου.

Βγαίνει ο Κωστίκας πάλι έξω και κάνει νόημα στο σκουπιδιάρικο.

– Δεν θέλουμε σκουπίδια. Έχουμε!

* * *

Ένας κύριος βλέπει μια πολύ όμορφη γυναίκα και της λέει (один человек видит очень красивую женщину и ей говорит; βλέπω; λέγω):

«Αχ πόσο θα ήθελα να ήμουν τη θέση του άντρα σας (ах, как бы /мне/ хотелось быть на месте вашего мужа; θέλω; είμαι; η θέση – место; положение, состояние; ο άντρας – мужчина; муж, супруг)!»

Κι εκείνη του απαντά (а та ему отвечает; απαντάω): «Δεν θα σας το συνιστούσα (я бы вам этого не пожелала: «не посоветовала»; συνιστάω – создавать, образовывать; рекомендовать, советовать). Ξέρετε είμαι χήρα (знаете, я – вдова; ξέρω)!

Ένας κύριος βλέπει μια πολύ όμορφη γυναίκα και της λέει:

«Αχ πόσο θα ήθελα να ήμουν τη θέση του άντρα σας!»

Κι εκείνη του απαντά: «Δεν θα σας το συνιστούσα. Ξέρετε είμαι χήρα!

* * *

Ο Κωστάκης ανεβαίνει πάνω σε μια καρέκλα για να κουρδίσει το ρολόι του τοίχου (Костакис встает: «поднимается» на стул, чтобы завести настенные часы; κουρδίζω; ο τοίχος).

– Καλά θα κάνεις να βάλεις μια εφημερίδα στην καρέκλα (хорошо бы ты положил: «хорошо сделаешь, /если/ положишь» газетку на стул; βάζω), του λέει η μητέρα του (говорит ему его мать).

– Μπα, φτάνω και έτσι (да ну, я и так достану; φτάνω – приходить, прибывать; быть достаточным, хватать; дотягиваться, доставать до чего-либо).

Ο Κωστάκης ανεβαίνει πάνω σε μια καρέκλα για να κουρδίσει το ρολόι του τοίχου.

– Καλά θα κάνεις να βάλεις μια εφημερίδα στην καρέκλα, του λέει η μητέρα του.

– Μπα, φτάνω και έτσι.

* * *

Η μικρή Ελένη λέει στην μητέρα της (маленькая Элени говорит своей матери):

– Ο Βασίλης μου ζήτησε να βγούμε έξω (Василис меня пригласил: «попросил» пойти погулять; ζητάω – искать; спрашивать, просить; βγαίνω έξω – выходить на улицу). Δεν πίνει, δεν καπνίζει, δεν χαρτοπαίζει (не пьет, не курит, не играет в карты; πίνω; καπνίζω; παίζω – играть; το χαρτί – бумага; карта /игральная/) και μου υποσχέθηκε ότι δεν θα με φιλήσει στο πρώτο μας ραντεβού (и мне пообещал, что не будет меня целовать на нашем первом свидании; υπόσχομαι; φιλώ)…

Και η μάνα (а мама):

– Να αρνηθείς αμέσως (откажись немедленно; αρνούμαι – отвергать; отказываться)! Με τέτοιο ψεύτη αποκλείεται να είσαι ασφαλής (такому лжецу доверять нельзя: «с таким лжецом исключено, что ты будешь в безопасности»; ο ψεύτης; αποκλείνω – блокировать; исключать, не допускать; αποκλείεται – исключено, невозможно; ασφαλής – безопасный; надежный)!

Η μικρή Ελένη λέει στην μητέρα της:

– Ο Βασίλης μου ζήτησε να βγούμε έξω. Δεν πίνει, δεν καπνίζει, δεν χαρτοπαίζει και μου υποσχέθηκε ότι δεν θα με φιλήσει στο πρώτο μας ραντεβού…

Και η μάνα:

– Να αρνηθείς αμέσως! Με τέτοιο ψεύτη αποκλείεται να είσαι ασφαλής!

* * *

Ένας γιατρός φτάνει στον παράδεισο (один врач попадает в рай; φτάνω; ο παράδεισος).

– Από την πίσω πόρτα, διατάσσει ο Aγιος Πέτρος (через заднюю дверь, командует святой Петр; διατάσσω = διατάζω).

Δεν βλέπετε που γράφει «είσοδος των προμηθευτών» (не видите, где написано «вход для снабженцев/поставщиков»; ο προμηθευτής);

Ένας γιατρός φτάνει στον παράδεισο.

– Από την πίσω πόρτα, διατάσσει ο Aγιος Πέτρος.

Δεν βλέπετε που γράφει «είσοδος των προμηθευτών»;

* * *

Ένας σπουδαστής τηλεγραφεί στον αδερφό του (один учащийся = студент пишет телеграмму своему брату; τηλεγραφώ; ο αδερφός): Απέτυχα και για δεύτερη φορά στις εξετάσεις (провалился второй раз на экзаменах; αποτυχαίνω). Προετοίμασε τον μπαμπά (подготовь отца; ο μπαμπάς; προετοιμάζω).

Την άλλη μέρα ο αδερφός του του απαντά (на другой день его брат ему отвечает): Ο μπαμπάς είναι έτοιμος (отец готов). Ετοιμάσου κι εσύ (готовься и ты; ετοιμάζομαι).

Ένας σπουδαστής τηλεγραφεί στον αδερφό του: Απέτυχα και για δεύτερη φορά στις εξετάσεις. Προετοίμασε τον μπαμπά.

Την άλλη μέρα ο αδερφός του του απαντά: Ο μπαμπάς είναι έτοιμος. Ετοιμάσου κι εσύ.

* * *

– Γιατρέ, λέει ο ασθενής, η διάγνωση των άλλων γιατρών είναι διαφορετική από τη δική σας (доктор, говорит больной, диагноз других врачей отличается от вашего; ο γιατρός).

– Το ξέρω, απαντά γελώντας ο γιατρός (знаю, отвечает, смеясь, врач; γελάω), η νεκροψία όμως θα αποδείξει (вскрытие, однако, докажет; αποδείχνω) ότι η δική μου διάγνωση είναι η σωστή (что мой диагноз верный)!

– Γιατρέ, λέει ο ασθενής, η διάγνωση των άλλων γιατρών είναι διαφορετική από τη δική σας.

– Το ξέρω, απαντά γελώντας ο γιατρός, η νεκροψία όμως θα αποδείξει ότι η δική μου διάγνωση είναι η σωστή!

* * *

Πελάτισσα (покупательница): Μπορεί αυτό το γούνινο παλτό να φορεθεί στη βροχή χωρίς να χαλάσει (можно это меховое пальто носить в дождь, чтобы не испортить; φοράω; φοριέμαι);

Γουναράς (продавец шуб; η γούνα – мех; шуба): Μα, κυρία μου, είδατε ποτέ κανένα ζώο να κρατάει ομπρέλα (а, сударыня моя, вы когда-нибудь видели животное с зонтиком: «держащее зонтик»; βλέπω; το ζώο; κρατάω);

Πελάτισσα: Μπορεί αυτό το γούνινο παλτό να φορεθεί στη βροχή χωρίς να χαλάσει;

Γουναράς: Μα, κυρία μου, είδατε ποτέ κανένα ζώο να κρατάει ομπρέλα;

* * *

– Πελάτης (клиент): Έλα εδώ γκαρσόν (иди сюда, официант)! Υπάρχει ένα αποτσίγαρο στην σούπα μου (тут: «имеется» окурок в моем супе; το αποτσίγαρο; η σούπα)!

– Γκαρσόν (официант): Ω συγνώμη (о, извините)! Πάω να φέρω αμέσως ένα τασάκι (пойду, принесу сейчас же пепельницу; πηγαίνω; φέρνω; το τασάκι)!

– Πελάτης: Έλα εδώ γκαρσόν! Υπάρχει ένα αποτσίγαρο στην σούπα μου!

– Γκαρσόν: Ω συγνώμη! Πάω να φέρω αμέσως ένα τασάκι!

* * *

Ο Γιωρίκας και ο Κωστίκας ήταν πυροσβέστες (Йорикас и Костикас были пожарными; ο πυροσβέστης).

Έπιασε φωτιά ένα σχολείο (загорелась: «взяла огонь» школа; πιάνω – брать, хватать; η φωτιά – пламя, огонь; пожар) και τρέχουν για να σώσουν τα παιδιά (и /они/ бегут, чтобы спасти детей; τρέχω; σώζω). Το σχολείο ήταν πολυεθνικό, είχε κινεζάκια, μαυράκια κλπ. (школа была многонациональной, имелись = там учились китайцы, негры и т. д.; είμαι; έχω; εθνικός – национальный, народный /ср. этнический/; μαύρος – черный).

Ανεβαίνει ο Γιωρίκας πάνω στην αίθουσα που ήταν τα παιδάκια (поднимается Йорикас наверх в зал, где были дети; το παιδί – ребенок; -άκι – уменьшит. суффикс) και ο Κωστίκας από κάτω κρατάει το «σεντόνι» (а Костикас внизу держит простыню) για να πέφτουν τα παιδιά ένα-ένα (чтобы дети падали по одному; πέφτω).

Αρχικά ρίχνει ο Γιωρίκας ένα μαυράκι (сначала бросает Йорикас негритенка), το βλέπει ο Κωστίκας, τραβάει το σεντόνι, σκοτώνεται το παιδάκι (его видит Костикас, тянет = убирает простыню, убивается ребенок). Μετά ξαναρίχνει ο Γιωρίκας ενα μαυράκι (потом снова бросает Йорикас негритенка; ξανα– – /прист./ снова, опять), το βλέπει ο Κωστίκας, τραβάει το σεντόνι, σκοτώνεται κ'αυτό το παιδάκι (видит его Костикас, оттаскивает простыню, убивается и этот ребенок).

Ρίχνει άλλα 3-4 μαυράκια και γίνεται το ίδιο (бросает еще 3–4 негритят и случается то же самое) οπότε λέει ο Κωστίκας (и тогда говорит Костикас) «Ρε Γιωρίκα, ρίχνε τα καλά ρε, όχι τα καμένα (слышь, Йорикас, бросай нормальных: «хороших», а не горелых; καμένος – горелый, жженый; καίω – жечь, сжигать; гореть)…»

Ο Γιωρίκας και ο Κωστίκας ήταν πυροσβέστες.

Έπιασε φωτιά ένα σχολείο και τρέχουν για να σώσουν τα παιδιά. Το σχολείο ήταν πολύ εθνικό, είχε κινεζάκια, μαυράκια κλπ.

Ανεβαίνει ο Γιωρίκας πάνω στην αίθουσα που ήταν τα παιδάκια και ο Κωστίκας από κάτω κρατάει το «σεντόνι» για να πέφτουν τα παιδιά ένα-ένα.

Αρχικά ρίχνει ο Γιωρίκας ένα μαυράκι, το βλέπει ο Κωστίκας τραβάει το σεντόνι, σκοτώνεται το παιδάκι. Μετά ξαναρίχνει ο Γιωρίκας ενα μαυράκι, το βλέπει ο Κωστίκας τραβάει το σεντόνι, σκοτώνεται κ'αυτό το παιδάκι.

Ρίχνει άλλα 3-4 μαυράκια και γίνεται το ίδιο οπότε λέει ο Κωστίκας «Ρε Γιωρίκα, ρίχνε τα καλά ρε, όχι τα καμένα…»

* * *

Κλείνουν φυλακή ένα Γερμανό, ένα Γάλλο και ένα Πόντιο ισόβια (сажают: «закрывают» в тюрьму немца, француза и понтийца пожизненно; κλείνω; η φυλακή).

Αποφασίζουν να τους χώσουν σε ένα μπουντρούμι (решают заточить: «упрятать» их в темницу; χώνω – забивать, вбивать; засовывать, прятать) και να μην έχουν επαφή με τον υπόλοιπο κόσμο για όλη τους τη ζωή (и чтобы у них не было: «чтобы они не имели» связи с остальным миром всю свою жизнь; ο κόσμος).

Τους επιτρέπουν όμως να πάρουν από ένα αντικείμενο, (им разрешают, однако, взять один предмет; επιτρέπω; παίρνω) δικιάς τους επιλογής (по собственному выбору; η επιλογή).

Διαλέγει λοιπόν ο Γερμανός ένα σκάκι (итак, выбирает немец шахматы; διαλέγω; το σκάκι). «Μ΄αυτό θα περνάω τον καιρό μου (с ними буду проводить время; ο καιρός) είναι παιχνίδι που δεν το βαριέσαι ποτέ (это игра, которая никогда не надоест; βαριέμαι).»

Ο Γάλλος διαλέγει μια τράπουλα (француз выбирает колоду карт).

«Μ΄αυτή μπορείς να παίξεις όχι ένα αλλά πολλά διαφορετικά παιχνίδια (с ней можешь играть не в одну, а во множество различных игр; παίζω; το παιχνίδι) και εγώ τα ξέρω όλα (и я их знаю все). Σίγουρα θα είμαι απασχολημένος για πολλά χρόνια (конечно, я буду занят на многие годы).»

Διαλέγει και ο Πόντιος ένα κουτί tampon (выбирает понтиец упаковку тампонов).

«Καλά ρε, του λένε οι άλλοι δυο (да ладно, говорят ему двое других), τι θα κάνεις με αυτό; Χαζός είσαι (что ты будешь с этим делать? с ума сошел?);»

Και τους απαντάει ο Πόντιος (понтиец им отвечает):

«Τι θα κάνω μ΄αυτό (что я буду с этим делать?); Διαβάστε εδώ τι γράφει (читайте, что здесь написано; διαβάζω):

Μπορείτε να κάνετε ιππασία, κολύμβηση, ορειβασία, θαλάσσια σπορ (можете заниматься верховой ездой, плаванием, альпинизмом, морским спортом)…»

Κλείνουν φυλακή ένα Γερμανό, ένα Γάλλο και ένα Πόντιο ισόβια.

Αποφασίζουν να τους χώσουν σε ένα μπουντρούμι και να μην έχουν επαφή με τον υπόλοιπο κόσμο για όλη τους τη ζωή.

Τους επιτρέπουν όμως να πάρουν από ένα αντικείμενο, δικιάς τους επιλογής.

Διαλέγει λοιπόν ο Γερμανός ένα σκάκι. «Μ΄αυτό θα περνάω τον καιρό μου είναι παιχνίδι που δεν το βαριέσαι ποτέ.»

Ο Γάλλος διαλέγει μια τράπουλα.

«Μ΄αυτή μπορείς να παίξεις όχι ένα αλλά πολλά διαφορετικά παιχνίδια και εγώ τα ξέρω όλα. Σίγουρα θα είμαι απασχολημένος για πολλά χρόνια».

Διαλέγει και ο Πόντιος ένα κουτί tampon.

«Καλά ρε του λένε οι άλλοι 2 τι θα κάνεις με αυτό; Χαζός είσαι;

Και τους απαντάει ο Πόντιος:

«Τι θα κάνω μ΄αυτό; Διαβάστε εδώ τι γράφει:

Μπορείτε να κάνετε ιππασία, κολύμβηση, ορειβασία, θαλάσσια σπορ…»

* * *

– Γιατί οι Πόντιοι κρεμούν σκουλαρίκια στους τοίχους (зачем понтийцы вешают сережки на стены; κρεμώ; το σκουλαρίκι; ο τοίχος);

– Γιατί και οι τοίχοι εχουν αυτιά (потому что и у стен есть уши; το αυτί)…

– Γιατί οι Πόντιοι κρεμούν σκουλαρίκια στους τοίχους;

– Γιατί και οι τοίχοι εχουν αυτιά…

* * *

– Γιατρέ, έχω πρόβλημα στην όραση (доктор, у меня проблемы со зрением; η όραση)!

– Σας πιστεύω, κύριέ μου (я вам верю, господин), εδώ είναι κρεοπωλείο (здесь мясная лавка)!

– Γιατρέ έχω πρόβλημα στην όραση!

– Σας πιστεύω, κύριέ μου, εδώ είναι κρεοπωλείο!

* * *

– Γιατρέ, κάθε πρωί που ξυπνάω (доктор, каждое утро, когда просыпаюсь) αισθάνομαι τρομερό πονοκέφαλο (чувствую ужасную головную боль; ο πονοκέφαλος), ναυτία (тошноту) και δε με κρατάνε τα πόδια μου (и меня не держат ноги = и едва держусь на ногах; κρατάω).

Μετά από ένα τέταρτο όμως, όλα μου περνάνε (спустя четверть /часа/, однако, все у меня проходит; περνώ – переправляться, переходить; проходить)… Τι να κάνω (что мне делать);

– Να σηκώνεστε ένα τέταρτο αργότερα (вставайте на 15 минут: «четверть» позже; σηκώνομαι).

– Γιατρέ, κάθε πρωί που ξυπνάω αισθάνομαι τρομερό πονοκέφαλο, ναυτία και δε με κρατάνε τα πόδια μου.

Μετά από ένα τέταρτο όμως, όλα μου περνάνε… Τι να κάνω;

– Να σηκώνεστε ένα τέταρτο αργότερα.

Примечания

1

Образовано от греч. ο μεθύστακας – пьяница.

2

Сами византийцы называли себя римлянами – по-гречески «ромеями», а свою державу – «Римской (“Ромейской”) империей» (на среднегреческом (византийском) языке – Βασιλεία 'Ρωμαίων).

Content

Греческий шутя. 100 анекдотов для начального чтения

Как читать эту книгу

Примечания